Энэ л миний орон зай...

Twilght - Бодлоос гардаггүй ээ...

2011-03-13T22:40:00.000-07:00

Өмнө нь, Twilight гэдэг киног цус сорогчдын тухай гэж ойлгон аймшгийн кино үзэх дургүй болохоороо нэг их тоолгүй өнгөрдөг байлаа. Дараа нь дүү нар маань, "гоё кино" гэдэг тодотголыг урд нь зүүчихээр нь тийм л юм байх даа гэж бодоод л өнгөрсөн. Харин ойрын хэд хоног ТВ-ийн сувгуудаар тэр кино дараалан давтан гарч байгаатай таараад санамсаргүй байдлаар хэд хэдэн удаа үзчихсэн чинь тэнд аймшгийн гэхээр юм нэг их байсангүй, харин ч хайрын тухай их сайхан кино байж. Бодох тусам хүн яаж цус сорогчтой хамт байж болдог байнаа,... гэж бодохоор нэг л аймаар. Гэвч байж боломгүй санагдах тэр хил хязгаарыг давж гарсан хайрын тухай зохиолч бодож гаргаж ирсэн нь үнэхээр гайхмаар. Үүнийг оюун ухаандаа төсөөлөн бий болгож зохиогоо болов уу, аль эсвэл ямар нэгэн эх үүсвэрээр олж авсныгаа тийнхүү цаасан дээр эмхлэн буулгаа болов уу. Хамгийн гол нь энэ кинонд өгүүлэх хайр үнэхээр сэтгэлийн утсыг хөглөж, өөрийн эрхгүй тэр хайранд уяран, мөнхүү эмээх зэрэгцсэн. Цаашилбал юу болох бол гэсэн уншигчийн хөтлөгдөх сэтгэл байдаг шиг ямар үйл явдал болох бол, яах бол, Белла үнэхээр цус сорогч болох болов уу, Эдуард ганц амьд яваагийнхаа учир утга болсон хайртай бүсгүйгээ өөрийн уйтгарт аймшигт ертөнцдөө үнэхээр оруулах болов уу, Жакобын хайр Беллаг эргүүлэн татаж чадах болов уу гээд л мянга мянган бодол санаа толгойд эргэлдэж шимтэн суухдаа сэтгэл догдлоод л... Белла Эдуардыг сонгосон мэт харагдах боловч эцэст нь Жакобыг сонгохоор шийдэж магадгүй ч юм шиг, Эдуард түүнийг хүлээн зөвшөөрөн хүний ертөнцөд нь хүний амьдралын аз жаргалаар амьдруулахын тулд Жакобтай явуулах ч юм шиг санагдана. Эдуардын хүйтэн гар, хүйтэн үнсэлт, хүйтэн тэврэлт... Жакобын халуун амьсгаа, халуун бие, дулаан харц... нэг зүйлийн 2 туйл мэт. Белла яг дунд нь зогсоно. Тэр зүрх сэтгэлдээ 2 залууг ялгаагүй чухал хүн гэдгийг мэднэ. Тэр хэнийг нь сонгох бол... Төгсгөлийн ангийг нь үзэхээрээ л...

Хорвоо өөрөө их сонин, элдэв зүйл байдаг бололтой байдаг. Хараагүй, үзээгүй ч тэдгээр зүйлсийн тухай ихийг сонсож, уншиж байсан. Хүн-чоно, цус сорогчид үнэхээр байдаг болов уу...

Юм бүхэн өөрийн цаг хугацаатай

2011-03-10T22:38:00.000-08:00

Их эрт мэдсэн хирнээ ойлгоогүй, тэгсэн хирнээ үйл явдлаас эрт байсан, гэхээр хэдий харсан ч гэсэн тухайн зүйл амьдарлын маань нэг хэсэг болох нь зайлшгүй байсан, мөн өөрийн болох цаг хугацаатай байсан гэсэн үг байх нь ээ.

Хэрвээ би ойлгож мэдээд болох зүйлийн эхлэлийг тавилгүй чигийг өөрчилсөн бол юу болсон байх байсан бол, Өнөөдөр өөр өнцөгөөс өөр үйл явдлыг хараад байж байх байсан юм болов уу,...

Цаг хугацаа хүний сонголт, шийдвэр гаргалтаас хамаарч тийм олон салааг цацдаг юм байх даа,... тухайн нөхцөл байдалд хэдэн сонголт, гарц байгаагаас хамаарч төдий хэмжээний цацраг үүссэн байдаг гэж үү...

Ямартаа ч болох юм болох цагтаа л болдог байх нь...

Өчигдөр шөнө...

2011-03-10T22:16:00.000-08:00

Өчигдөр шөнө гэнэтхэн би нэг зүйлийг ойлголоо. Харамссан дурдатгалаа хөврүүлж байгаад харамсахгүй байж болох байсныг... "Урьдаас хэлж өгөөд байхад би гэж тэнэг юу ч ойлголгүй, ямар сонин юм бэ гэж бодоод явсан байдаг" гэж өөрийн эрхгүй дуу алдлаа. Үнэхээр надад хэлсэн, би ч харсан байгаа юм. Ой тойнд маань суутал, тогттол нь харуулсан шүү дээ. Ээ тэнэг гэж... яачихсан дүүрсэн толгой гэхээрээ иймхэн юмыг ойлгоогүй байдаг байна аа. Чиний үнэт эрдэнийг булаагаад аваад байхыг нь хараад байж хожмоо тэр үнэт эрдэнээ зүгээр өг гэхэд нь өгчихсөн байх юм. Даан ч дээ, тэгээд дараа нь араас нь харамсаж өөрөө өөрийгөө зүхэн суух гэж. Болдог бол бурхнаас буцааж өгөөч гэж гуйж байдаг. Бүх зүйл болдогоо болоод 1 жил, түүнээс ч өмнө бүр 2 жилийн хугацаа өнгөрчихөөд байхад шүү... тэнэг тэнэг дэндүү тэнэг...

Хойших бүх зүйл дээр үүнийг анзаарч байхаас, эргэж дахин харамсахгүйн тулд, тэгвэл харуулсан бусад бүх зүйлс хэзээ нэг өдөр биелэлээ олох нь ээ... Тэгвэл дараагийнх нь Нараагийн тухай байх нь... уул нь одоогийн байдлаар авч үзвэл тэр зүйл биелэх нь юу л бол доо, чадахгүй зүйл гэмээр санагдаад байна даа. Сонин л хэрэг... Харж байя...

үргэлжлэл... /Анхны хайр/

2010-05-18T19:18:00.000-07:00

II

Үдэш бүр би буугаа барин цэцэрлэгээр хэсэж хэрээ намнадаг зуршилтай болсон юм. Энэхүү болгоомжтой, ховдог хомхой, муу зальтай шувууг би хэзээний үзэж чаддаггүй байв. Уг яриа болсон тэр єдєр би бас л цэцэрлэгийн модтой замаар дэмий хэсэж яваад (хэрээнүүд намайг мэддэг болчихоод, тэртээ холоос гуаглан бахирна) баруун жигүүрийн байшингийн араар ороосон тэдний цэцэрлэгийн нарийхан зурвас хэсгээс манай эзэмшлийг заагласан намхан хашаанд санамсаргүй ойртон очив. Толгой унжуулан явж байсан надад хүний дуу гэнэт сонсдон хашаан дээгүүр хараад хєшиж орхив… жигтэй юм үзэгдэх нь тэр.
Надаас хэдхэн алхмын цаана бєєрєлзгєний ногоон тєгєл дундахи цоорхойд судалтай ягаан пальтотай толгойгоо цагаан алчуураар боосон гоолиг охин зогсоно. Єєрийг нь тойрон зогссон дєрвєн залуугийн духыг, би нэрийг нь үл мэдэх харин багачууд тун сайн мэддэг жижигхэн бор цэцгээр ээлжлэн балбана. Бяцхан хүүдий мэт барьсан цэцэг нь духан дээр буухдаа пис пис хийсэн дуу гаргана. Нєгєє залуус духаа тун дуртайяа ойртуулан єгнє. Охины хєдєлгєєнд (би түүнийг хажуунаас нь харж байв) цаанаа л нэг таатай энхрий захирсан, дооглосон шинжтэйг хараад гайхаж бахдаснаас болж би арай л дуу алдчихсангүй, тэр сайхан дур булаам хурууг духандаа хүрүүлэхийн тулд юугаа ч хайрламгүй санагдав. Үүрч явсан буу гулсан ногоон дээр унаж бүхнийг умартан тэрхүү гоолиг цогцос, сайхан хүзүү, гар, цагаан алчуур дороос үл мэдэг цухуйсан цагаан шар үс, хагас аниастай ухаалаг нүд, урт сормуус, зєєлєн булбарай хацрыг нь нүдээ бүлтэртэл ширтэв…
- Залуу хүү, хүүе залуу хүү, хүний авгайг ингэж харж болдог юм уу? гэх нэг хүний дуу миний дэргэдхэн гэнэт сонсдов.
Би цочсондоо давхийж дуугүй гєлрєв… Хашааны цаад талд тайрмал богино үстэй нэг хүн зогсоод над руу ёжтойхон харж байна. Яг энэ мєчид нєгєє охин ч над руу эргэн харав. Хєдєлгєєнтэй байрын хєгжүүн царайд нь том гэгчийн бор нүд харагдана. Тэр гэнэт чичгэнэн инээж, танан цагаан шүд яралзан хємсгєє нэг л жогтой єргєв… Гэнэт сэтгэл хєєрєн газраас буугаа шүүрч аваад, хорон биш ч гэсэн хангинасан инээдээр үдүүлэн єрєєндєє гүйж ороод орон дээрээ савж ойчоод, гараараа нүүрээ даран хэвтэв. Зүрх учиргүй дэлсэж ичиж зовсон ч гэлээ тун хєгжүүн, урьд хожид байгаагүйгээр сэтгэл хєдєлсєн байв.
Жаахан амраад үсээ самнан, хувцсаа цэвэрлээд цайгаа уухаар доошоо буув. Залуу охины дүрс нүдэнд минь үзэгдэн зүрх дэлсэхээ больсон авч нэг л аятайхан сэтгэл євдєнє.
Чи чинь яачихав аа? Хэрээ агнаа юу? гэж гэнэт эцэг асуув.

Би бүгдийг яримаар байсан авч биеэ барьж дотроо инээмсэглэв. Унтахаар хэвтэхдээ, яагаад ч юм бүү мэд, нэг хєл дээрээ гурав дахин эргэж, анхилуун үнэртэй тос түрхээд үхсэн юм шиг бєх унтлаа. Үүрээр түр зуур сэрж толгойгоо єндийлгєєд эргэж орчноо тун баясгалантайгаар харчихаад дахиад унтав.

Анхны дурлал

2010-05-18T01:09:00.000-07:00

И.С. ТУРГЕНЕВ

АНХНЫ ДУРЛАЛ

П.В. АННЕКОВТ ЄРГЄН БАРИВ

Зочид хэдийнээ таржээ. Цаг арван хоёр хагас цохив. Тасалгаанд гэрийн эзнээс гадна Сергей Николаевич, Владимир Петрович л хоцорсон байв. Гэрийн эзэн хонх цохиод хоолны үлдэгдлийг хураахыг тушаав. Тэгээд тэрээр
-За ингээд шийдэх шив дээ гээд түшлэгтэй сандалдаа лавхан сууж, сигари соронгоо, -Хүн бүр анхныхаа дурлалын тухай паянг ярих ёстой боллоо шүү. Одоо таны ээлж, Сергей Николаевич аа гэв. Булцгар цагаан царайт, махлагдуу Сергей Николаевич гэрийн эзэн рүү харснаа дараа нь адар єєд ширтэв.
-Надад анхны дурлал гэж байгаагүй. Шууд хоёр дахиас нь эхэлсэн юм гэж эцэст нь хэлэв.
-Яагаад тийм байдаг билээ?
-Их амархан. Анх удаагаа нэлээд аятайхан нэгэн охины хойноос хэсэгхэн зуур давхиад үзэхдээ би арван наймтай байлаа. Гэхдээ түүний хойноос тийнхүү давхиж явахдаа энэ маань чухам саяхны шинэхэн зүйл биш мэт байдал гарган түүнээс хожим нь ч бусад бүсгүйн хойноос эргүүлж явахдаа яг тийм байдаг байв. Үнэнийг хэлэхэд анхны бөгөөд эцсийнхээ удаа би зургаан настайдаа асрагч эмэгтэйдээ дурласан юм. Гэтэл энэ маань бүр дээр үеийн удаж байгаа хэрэг шүү дээ. Тэр үеийн тухай тодорхой санах юмгүй болж мартагджээ. Саналаа ч гэсэн энэ маань хэнд сонирхолтой байх билээ дээ?
-Тэгээд одоо яах вэ? гэж гэрийн эзэн хэлснээ
–Миний анхны дурлалд ч сонирхмоор зүйл бас л бага даа. Одоогийн гэргий Анна Ивановнатай танилцахаасаа өмнө би хэнд ч дурлаж байсангүй. Бидний хэрэг тун урагштай бүтсэн юм. Эцгүүд маань зуучлан ураг бололцоод бид хоёр ч гэсэн дорхноо бие биедээ хайр сэтгэлтэй болж төдөлгүй гэрлэсэн юм. Миний ярих юм хоёрхон үгэнд л багтана. Эрхмүүд минь, үнэнийг хэлэхэд анхны дурлалын тухай асуудал хөндөхдөө, настай гэхгүй ч гэсэн мєн залууд нь орохгүй гэрлээгүй та бүхэнд найдсан юм. Ингэхэд Владимир Петрович, та харин биднийг баясуулах юм биш биз дээ? гэв.
-Үнэндээ миний анхны дурлал ерийн гэмээргүй явдалд орж болох л юм гэж буурал сууж яваа хар үстэй дөч эргэм насны Владимир Петрович бага зэрэг түгдрэн хариулав.
-Өө! Харин бүр сайн… та яриач гэж гэрийн эзэн Сергей Николаевич хоёр нэгэн зэрэг дуу алдав.
-За тэгье.. эсвэл больдог ч юм уу даа. Ярихаа болъё. Би ярьж хєєрєхдєє чадамгай биш. Яриа маань ойлгомжгүй товчхон эсвэл хэт нуршсан гоомой болоод байдаг юмаа. Харин та нар зөвшөөрвөл санаснаа би бүгдийг дэвтэрт бичээд уншиж өгье.
Найзууд эхэндээ зөвшөөрөхгүй байсан боловч Владимир Петрович өөрийнхөөрөө болгов. Хоёр долоо хоногийн дараа тэд дахин уулзаж, Владимир, Петрович хэлснээ биелүүллээ. Дэвтэртээ доорхи зүйлийг бичжээ.

I

Тэр үед би арван зургаан настай байв. 1833 оны зун болсон хэрэг. Би эцэг эхтэйгээ Москвад суудаг байлаа. Манайх Калугийн боомтын ойролцоо Нескучнын цэцэрлэгийн тушаа хөлсний зуслантай байлаа. Их сургуульд орох бэлтгэл хийж байгаа нэртэй, хийсэн юмаар тун ч бага айвуу тайвуухан байдаг байжээ. Хэний ч хавчлага шахалтгүй бүрэн чөлөөтэй байдаг байв. Ялангуяа орос оронд гэнэт “дэлбэрэх бөмбөг шиг” унав гэсэн бодолдоо хэрхэвч дасахгүй байсан муухай царайлан өдөржингөө орондоо хөлбөрдөг сүүлчийнхээ асрагч францаа явуулсанаас хойш би чухам юу ч хийсэн боломжтой, дураараа болсон билээ. Эцэг маань надтай эелдэг боловч тоомсоргүй харьцаатай, ээж бол надаас өөр хүүхэдгүй атлаа намайг бараг хайхарч халамжилдаггүй, шал өөр зүйлд санаа нь зовдог байсан юм. Миний эцэг цэвэрхэн, залуу, сайхан эр, ээжтэй сэтгэлээр биш хөрөнгөнд нь болж өөрөөсөө арав эгч түүнтэй гэрлэжээ. Ээж минь гунигтай амьдардаг байсан юм. Сэтгэл нь үргэлж догдлон зовуурилж, эцгийг хардаж уурладаг байсан боловч нүүрэн дээр нь түүнээ гаргадаггүй байв. Ээж, ааваас маш эмээдэг мєн аав ч өөрт нь ширүүн, хөндий… ханддаг байв. Миний эцэг шиг тийм гол шиг айван тайван, биедээ эрэмшсэн зоргоороо хүнийг би хэзээ ч үзсэнгүй. Зусланд өнгөрүүлсэн эхний хэдэн долоо хоногийг би хэзээ ч мартахгүй. Тэнгэр тун сайхан. Бид хотоос тавдугаар сарын есөнд яг Киолай хутагтын дүйцэн өдөр нүүж ирэв. Зуслангийнхаа эсвэл Нескучнын цэцэрлэгээр, заримдаа боомтын цаагуур зугаалдаг байв. Кайдановын сурах бичиг ч юм уу эсвэл ямар нэгэн ном авдаг боловч дэлгэж үздэг удаа тун цөөхөн, харин голд уул урьд цээжилсэн олон шүлэгнээсээ өндөр дуугаар уншина. Сэтгэл хөөрөн зүрх нэг л тааламжтай эгдүү хүрэм ёгхийж, би нэг л юм хүлээгээд чухам юунаас ч юм зүрхшээгээд байгаа юм шиг бүхнийг хачирхан сонирхон юунаас ч буцахгүй юм бүхэнд бэлэн байв. Үүрээр тэмээн хараацай сүмийн хонхыг тойрон нисдэг шиг мөрөөдөл, бодол санаа минь нөгөө л сэтгэлд ургасан үзэгдлийг тойрон наадаж эргэлдэнэ. Би нэг хэсэгтээ бодлого болон гуниглан уйтгарлаж уйлж хайлдаг байлаа. Уянгат сайхан шүлэг ч юмуу үдшийн гоо сайханд автагдан сэтгэл уярснаас болж асгаруулсан нулимс уйтгарын хажуугаар хавар цагийн ногоо мэт оргилсон залуу амьдралын баясгалант сэтгэл төрдөг байжээ. Би морьтой байсан юм. Түүнийгээ өөрөө эмээллээд ганцаар аль болох холхон явж, өөрийгөө чадал шалгасан тэмцээнд оролцож байгаа хөлөг-баатар хэмээн сэтгэж, морио давиран давхихад салхи чих рүү минь юутай хєгжүүн үлээдэг байв даа! Эсвэл нүүрээ тэнгэр єєд чиглүүлэн номин цэнхэр огторгуйг тэр чигээр нь сэтгэлдээ буулган авдаг байв. Тэр үед эмэгтэй хүний дүр, эмэгтэй хүний хайр дурлалын тухай ямар нэгэн тодорхой дүрслэлээр ухаан санаанд минь хэзээ ч буудаггүй байсныг санаж байна. Гэтэл сэтгэн бодож байсан юм бүхэнд мэдрэн байгаа юм бүхэнд маань ямар нэгэн шинэ зүйл, өгүүлж баршгүй амттай, нэг л таатай, эмэгтэй хүний гэмээр дутуу хагас ухамсарласан, ичмээр ч юм шиг ямар нэг далд совин нуугдаж байгааг мэдэрдэг байлаа. Энэ совин энэ хүлээсэн зүйл, миний бүх бие цогцост нэвтрэн, би түүгээр амьсгалан, цусны минь дусал бүрд нэвтрэн урсаж… удалгүй биеллээ олох хувь тавилантай байжээ. Манай зуслан баячуудын суудаг, багана бүхий нэг дүнзэн байшин, мөн хоёр намхан, жигүүрийн байшинтай байв. Зүүн жигүүрийн байшинд туурганы хямд үнэтэй цаас хийдэг бяцхан үйлдвэр байдаг байв… Тос толбо болсон халтар халаадтай, зүдэрсэн царайтай, эцэнхий, сэгсгэр үстэй арваад бяцхан хөвүүн хэвлэдэг машины дөрвөлжин тайрдсуудыг шахдаг модон хөшүүрэг дээр байн байн үсрэн гарч эцэнхий биеийнхээ хар хүчээр уг цаасан дээр алаг эрээн хээг барлахыг үзэхээр би олонтаа очно. Баруун жигүүрийн байшин хоосон тул хөлслөхөөр болжээ. Таван сарын еснөөс хойш гурван долоо хоносны дараа нэгэн өдөр тэр байшингийн цонхны хаалт нээгдэж, эмэгтэй хүний царай үзэгдэн нэгэн айл орсон байлаа. Үдийн хоолны үеэр ээж гэрийн ахлах зарцаас манай шинэ хөрш ямар улс болохыг асуусныг санаж байна. Ноён Засекины хатан гэдгийг сонсоод эхлээд ээж нэлээд хүндэтгэмээр маягтай: “Аа ноёны хатан уу… гэснээ – Бодвол ядуухандуу юм болов уу даа” гэж билээ.
-Хөлсний гурван тэргээр ирсэн шүү гэж гэрийн ахлах зарц, тавагтай хоолыг хүндэтгэн барих зуураа хэлээд,
-Өөрийн уналгагүй мөн гэрийн тавилга ч гэсэн авах юмгүй хоосон.. гэж нэмэв.
-Өө тийм үү, уг нь ч зүгээр л юм даа гэж ээж хэлэв.
Эцэг, ээж өөд хүйтнээр харсанд цаадхи нь дуугүй болов. Үнэхээр ч Засекин ноёны хатан баян чинээлэг биш гэдэг нь хөлсөлж авсан байшингий нь харахад илэрхий. Хуучирч өмхөрсөн, давчуу, намхан ийм байшинд арай жаахан чинээлэг шиг улс бол суухааргүй байсан юм. Тэрхэн үедээ эл яриаг чихнийхээ хажуугаар өнгөрүүлсэн юм. Ноён гэдэг хэргэмийг нэг их тоогоогүйн учир нь бий Шиллерийн “Дээрэмчин” зохиолыг дөнгөж саяхан уншсан байлаа.

Зөн совин

2010-05-17T01:38:00.000-07:00

... Ямар нэг шалгалт... Юуных гэдэг тодорхойгүй... Нэг л нэг тийм бүрхэг, мэдэхгүй зүйлийн талаар, хичээл юм уу гэхээр 10-н жилийн хичээл биш, их сургуулийн ч биш, гэхдээ л нэг анги танхимд хүмүүсийн хамт... Голын эгнээний эхнээсээ 2 юм уу 3 дахь ширээнд... Шалгалтын материалаа эхнээс нь хийж байна. Хийгээд дууслаа гээд эргүүлтэл тэнд өөр олон асуултууд, хариулахад их хүнд юм аа. Яаанаа гээд сандарч байтал хугацаа дуусаж материалаа хураалгах болсон байна. Ерөнхийд нь материалаа хартал хариулах ёстой асуултуудын ердөө л 40%, юу хийж амжсангүй, олигтой дүн авахгүй нь дээ,.. гэж бодон аргагүй шалгалтын материалаа хураалгалаа...
...Нэг өрөө, анги танхим биш, багш нарын өрөө юм уу гэхээр бас л биш, гэхдээ тэнд хэн ч алга, харин шалгалтын материалууд ил, өөрийнхөөгөө хайлаа,.. тэрхэн хоромд залуухан багш эмэгтэй инээмсэглэсээр орж ирж байна,.. Тийм ч муу хүн биш юм аа... Тэрээр юу хийж байгааг маань сайн ойлгож байгаа бололтой, шалгалтын материалыг маань гаргаж өгснөө инээмсэглэсэн хэвээр бусад материалыг аваад цааш одов. Бага зэрэг гайхаж зогссоноо материалаа харвал буруу бүхнийг минь зөв болгож зассан хирнээ тавьсан дүн нь онц гэж байна. Энэ л хамгийн хачирхалтай нь.../2010.05.17/

Бодрол

2010-05-17T01:22:00.000-07:00

Нэг өдөр чи уйлж болно, дараагийн өдөр нь гуниглаж болно, тэрний дараагийн өдөр нь инээж болно. Энэ бүхэн нэг өдөр биш, үргэлжилж явж байгаа биз дээ... Тэр чинээгээр амьдрал сайн муу, зовлон жаргалаар ээлжилж л байдаг. Хүнд хэцүү үе бүхний дараагаар чамд сайн сайхан бүхэн ирнэ гэдэгт итгэ. Итгэх ч хэрэгтэй. Угаасаа ч ирэх болно, яагаад гэвэл аливаа юм эргэж ээлжилдэг юм гэж хэлсэн шүү дээ...

Бодрол

2010-05-17T01:17:00.000-07:00

- Өнөөдөр сэтгэл санаа гэж авах юм алгаа. Өглөөнөөс хойш л зөвхөн нэг л хүнийг бодлоо. Бодоод л бодоод л. Хачин юм аа, өмнө нь ерөөсөө ингэж байгаагүй байж, сүүлийн үест ингээд байдаг болчихож. Энэ ер нь хүний муухай сэтгэлийнх байх аа. Лам залах гээд олдохгүй болохоор нь буцахдаа бумба зална гэгчийн л юм болж байх шиг. Тэгээд бодохоор муухай байгаа биз дээ... Төсөөлөөд л ургуулаад л хийсвэр бодолд автаад л, яах гэж ингэж байна вэ?
- Яах гэж үү, тэрийг ойлгоход амархан. Саяхан чи хүнд хууртаж хаягдсанаасаа болж сэтгэлээр унаж, өөрөө өөрийгөө хүндэтгэх сэтгэлээ гээсэн хэрэг. Түүнээсээ болж ганцаардаж шаналсандаа өөрийгөө өрөвдөж урьд нь огт тоодоггүй байсан тэр хүн рүүгээ хандархаж байгаа хэрэг.
- Энэ тэгээд буруу юу? Хамгийн гол нь зөвхөн энэ л хүн надад халуун дотно сэтгэлээр хандаж анхаарал халамж тавьж дэмжиж тусалж байсан юм гэдгийг яагаад ч юм гэнэт л ойлгосон. Энэ салалтаасаа үүдээд чухам яагаад ийм байдалд хүрсэн тухайгаа, бас ийм байдалд орохгүй байх боломжтой байсан эсэх тухайгаа, хүний амьдралын нарийн нандин, болох болохгүй бүхнийг ойлгож мэдэрч байгаагаа, уулзаж байсан залуусын хандлагын талаар, чухам яг хэн нь үнэхээр хүн байж вэ гэдэг талаар эргэцүүлэн бодож үзлээ. Тэгээд өнөөг хүртэл хэн үлдэв гэж эргээд үзэхэд ганцхан энэ хүн л үлдсэн байна. Бусад нь хаа байна вэ гэвэл бүгд зам замаа хөөжээ. Магадгүй би хэтэрхий бардам, ихэмсэг байх л даа. Х-гийн хэлж байснаар... Гунхсан нэг нь намайг тоохгүй, гутлаа чирснийг нь би тоохгүй гэж Н-гийн хэлдэг үг ч бас ер нь бол намайг хэлсэн юм шиг. Хэдий Н ингэж хэлдэг ч гэсэн... Тийм ээ, би өөрийн сэтгэлдээ төсөөлөн бий болгосон тэр л ханхүүгээ хайсан. Тэр ханхүү маань тэдгээр залуусын аль нь ч биш байсан. Харин би тэдгээрт ханхүүгээ тохируулах гэж оролдсон. Гэвч энэ маань үр дүнгүй болж бүгд эцэст нь үл ойлголцлоор дууссан. Зарим нь бол харин ашиглах бодол агуулж байсан. Тэр нь дэндүү харамсалтай...
- Тэгвэл чи тэднээс салсан нь сайн хэрэг биш үү? Юунд нь ингэж шаналсан юм бэ?
- Юу гэвэл энэ бүхнийг үзэж туулж мэдэрч сэтгэлээ заавал өвтгөж шаналах ёстой байсан л юм байх даа..л гэж...
- Амьдралыг зөвхөн ганц талаас нь хараад байж болохгүй, бүх талаас нь мэдрэх л хэрэгтэй гэдгийг л чамд ойлгуулах гээд байгаа юм байлгүй дээ. Сайнтай муутай нь.
- Надад таалагдахгүй л байна. Энэ бүхний эцэст миний зүрх сийчүүлсэн самархай эд шиг л болж хоцорлоо. Сайхан зүйл юу ч алга. Итгэл найдвар юу ч үлдсэнгүй. Болно доо ч гэсэн бодол төрөхгүй байна. Зөвхөн өөрөө өөрийгөө зүхэж суух өрөвдөх сэтгэл л үлдэж дээ...
- Зүхэх тусам чи хурцлагдах ёстой. Хурц иртэй болж хуу татан зүсэх хэрэгтэй, тэд нарыг. Тэд чамд хэрхэн хандсандаа харамсаж амаа бариг. Үүнээс хойш түүнээс цааш чи хэн бүхнээс илүү ухаалаг байж тоглоомыг тоглодог биш харин дүрмийг зохиодог хүн нь байх хэрэгтэй. Өөрөө хүүхэлдэй болох биш, тэднийг хүүхэлдэй болго.
- Чадах болов уу даа, надад одоо ямар ч эрч хүч алга, аль хэдийнээ бүгдийг нь алдаж... Гэхдээ хичээе, ийм байдалтай байгаад баймааргүй байна. Бас энэ бүхнээс залхаж байгаа болохоор илүү өөр зүйлийг мэдэрмээр байна. Хиймээр байна. Гэрэл гэгээг л мэдэрмээр байна. Зорилго тэмүүлэлтэй амьдармаар байна. Бусдын адил аз жаргалыг хүсэж байна. Энэ бүхнийг хаанаас олж болохыг би мэднээ...

Бодрол

2010-05-05T08:12:00.000-07:00

Итгэл, мухардал, цөхрөл... Түүний хязгаарт гарч үзжээ. Гэвч огт таалагдсангүй, тэнд юу ч алга, хов хоосон л байна. Нэг л нэг тийм хүйтэн, даардас хүрмээр, сүүдэрлэг ертөнц. Эцэс төгсгөлгүй зовлон, уйтгар гуниг, харуусал, эзэнгүй цөл шиг нам гүм, амирлангуй, энэ бүхнийг хэрвээ эхлэлээс нь төгсгөл хүртэл нь томъёолбол, гэхдээ бурхны шашны сургаалаар... энэ бол... үйлийн үр, шалтгаан, үр дагавар...

Бодрол

2010-05-05T08:00:00.000-07:00

2010.03.09

Зүүд үү, төсөөлөл үү,.. Төсөөлөл бодитой болох тохиолдол бий юу? Эсвэл энэ зөн билэг үү? Зарим тохиолдолд бодит байдлаас төсөөлөлөө ялгаж салгахад хүнд юм аа. Ийм явдал болсон билүү эсвэл зүүдэлсэн билүү, аль эсвэл төсөөлөл дэх ертөнцийн маань үйл явдал уу. Яаалаа... нэг л санахгүй байх чинь, эсвэл төсөөлөл маань бодит мэт сэтгэгдлийг төрүүлж байна уу? Энэ бүхэнд би төөрчихлөө. Би өөрөө өөрийнхөө дотоод ертөнцдөө төөрчихлөө... /нэлээд хэсэг хугацаанд ганцаараа бодол болон суув. эцэст нь.../ Харанхуйд биш гэрэлтэйд төөрсөн нь юутай завшаантай. Гэвч замаа олох хэрэгтэй. Яаж тэр билээ...?

Аль эсвэл би галзуурч байна уу?, оюун санаа минь хов хоосон ч юм шиг, эсвэл бүүр эрээвэр хураавраар холилдоод тэр гэхийн тамтаггүй болчихов уу, юу юм болоо,... Би "би"-гийн ертөнцөөс халиад гарчихлаа. Уул нь би чинь "би" дотроо байх ёстой байтал би хүрээнээс гарчиж. Хов хоосон би л оршиж байна,...

Өврийн дэвтрээс...

2010-05-05T07:45:00.000-07:00

Зүрх минь зүүгээр шивэгдэх шиг болохыг
Нэг л удаа мэдэрсэн
Зүгээр л өнгөрөх төдийд мэдэрсэн
Угаасаа л тийм шүү дээ гэж бодсон ч
Өөрийн эрхгүй л зүрх минь тэгэхэд л шархалсан...

Алс хол одсон, сураг чимээ тасарсан
Гомдсон сэтгэл, яахаа мэдэхээ байсан сэтгэлийг уучилж чадаагүй ээ
Амьдралыг тэр амслаа, үзлээ, гашуун амтгүй санагдсан
Аз жаргалд итгэхээ больсон, итгэл сэтгэлийг хаанаас ч олоогүй.
Яахаа мэдэхээ байсан сэтгэл, харин
Яагаа бол...

Өврийн дэвтрээс...

2010-05-05T07:40:00.000-07:00

Хайрлах сэтгэлийг жолоодож болдогсон бол
Чамд л би өгөхсөн.
Хайрлаагүйнхээ төлөө буруутан болдог бол
Хатуу гэхэд дэндүү хатуу хорвоо юм даа...

Магадгүй...
Чи бол өдөр, би бол шөнө
Чи бол наран, би бол саран
Тийм болохоор...
Бидний зам хэзээ ч огтлолцож чадахгүй
Зэрэгцээ хоёр шулуун юм даа...

Чамд гомдсон сэтгэл, баярласнаасаа их
Чамайг гэсэн сэтгэл минь намайг гэснээс чинь их
Чин үнэнч сэтгэл минь чиний надад өгснөөс их
Чи минь даанч харалган юм даа, энэ бүхнийг хардаггүй...

Өврийн дэвтрээс...

2010-05-05T07:33:00.000-07:00

Миний дэргэд худал оршиж
Чиний дэргэд үнэн оршиж
Үнэн худлын хооронд
Өдөр шөнийн ялгаа оршиж байдаг юм бол
Чи бидний дунд төдий...

Үнэн худал хоёр хэзээ ч нэгдэж чаддаггүй
Үргэлж бие биенээ үгүйсгэж байдаг гэдэг нь
Үгүйсгэл үгүйсгэлийн хуулиар
Батлагдсан үнэн юм.

Өврийн дэвтрээс...

2010-05-05T07:31:00.000-07:00

Би бол би биш
Би бол биегүй хоосон
Би бол үл оршигч
Би бол хумхын тоос...

Гэвч нэгэн цагт би
Өөр нэгэн байсан байж магад
Харин хэзээ тийм байсан гэдгээ
Өөрөө ч санахгүй явнам...

Asil Ajem

2009-02-22T01:42:00.000-08:00

Асыл Әжем

Асыл әжем, ғасыр әжем аңсаған,
Сағынышым сары ормандай самсаған,
Әке болып жүргенімді ұмытып,
Әлі күнге еркелеймін мен саған.

Құлындаймын асыр салған аңғарда,
Қозыңдаймын ойнақтаған албарда,
Өзің барда қысылмаймын күлуге,
Жылауға да қысылмаймын сен барда...( соңғы 2 жолы 2 рет)

Мен өзіңнен қабылдаппын сүюді,
Мен өзіңнен қабылдаппын күюді,
Сенің жаның жүрегіме ораулы,
Менің жаным жаулығыңа түюлі...( соңғы 2 жолы 2 рет)

Бүүвэйн дуу...

2009-02-21T23:22:00.001-08:00

Чи-миний...

2009-02-21T23:13:00.001-08:00

Гэнэн дурлал байгаагүй хайр...

2009-02-21T23:09:00.001-08:00

Ананд-Цэцгэн эрхи...

2009-02-21T22:43:00.000-08:00

Захидал,...

2009-02-16T05:33:00.001-08:00

Тэр намайг дурсдаг болов уу...

2009-02-16T05:25:00.000-08:00

Усан дуслууд

2009-02-10T10:55:00.001-08:00

Эх дэлхийн өөрийн өнгө...

2009-02-10T10:39:00.000-08:00

Дөрвөн мөрт

2009-02-10T10:25:00.000-08:00

Уучлахыг хүссэн зүрхийг минь
Учрахыг мөрөөссөн зүүдийг минь
Амжиж одоо л ганцхан удаа бодож үз
Гуйя,... хайртай шүү, чамдаа

Үнсэлтээ тань руу уул шиг нүүлгэлээ
Үнэнчээр тань дээр бороо шиг асгараг
Гараас чинь холдвол төөрч мэдэх
Ганцхан миний хайр байгаач...

Дөрвөн мөрт

2009-02-10T10:19:00.000-08:00

Хан хорвоог сэтгэлээрээ ариусгаж
Хайртай хүнээ итгэлээрээ татаж
Хатуу амьдралыг ухаанаараа жолоодож
Харин өөрийгөө инээмсэглэлээрээ чимэж яваарай.

Тэвчихэд бэрх аашийг минь
Тэсэхэд хэцүү зөрүүдийг минь
Тэнгэр мэт уучилдаг
Тэр л сэтгэлд чинь би итгэдэг.

Сар нь оддыгоо бүүвэйлэг
Сэтгэл нь зүрхээ бүүвэйлэг
Хайр нь дурлалаа бүүвэйлэг
Харин найз нь чамайгаа бүүвэйлэе.
Бүүвэй бүүвэй зүүдэн хорвоо минь
Бүүвэй бүүвэй амин зүрх минь

Дөрвөн мөрт

2009-02-10T10:17:00.001-08:00

Элэг бүтэн жаргалын төлөө
Итгэл даах хайрын төлөө
Эрүүл амьдрах хүслийн төлөө
Ирээдүйд тэмүүлэх зорилгын төлөө, урагшаа...

Итгэл, сэтгэл, эрхэм зорилго нэг л байдаг юм, надад...

2008.08.24 22:52

Дөрвөн мөрт

2009-02-10T10:12:00.000-08:00

Мөнгөн хундага усаар дүүрэн
Мөнхийн сэтгэл хайраар дүүрэн
Болор хундага дарсаар дүүрэн
Бодол санаа минь чамаар дүүрэн...

2008.12.22 22:48

Зүгээр л чамд хайртай гэж шивнэнэ...

2009-02-10T10:07:00.000-08:00

Шүүдрийн дусал хаттал чамайг л би хайрлахсан
Шүлгийн мөр холбон чамд л би дурласан
Өдрийн бодол болж чамайг л би бодсон
Өөрөө ч мэдэлгүй шөнөжин зүүдэлсэн...

Зүрхэнд харвасан дурлалын сумыг
Зүүдэндээ би далавч болгоод
Зүггүй чинийхээ зүүдэнд хальж
Зүгээр л чамд хайртай гэж шивнэнэ, чи сэрвээ...

Мартахгүй...

2009-02-10T09:41:00.000-08:00

Ариухан сэтгэлд чинь хөнгөн гуниг төрвөл яриарай, нимэглэе.
Хархан нүднээс чинь сувдан нулимс дусвал хэлээрэй, арчия.
Сайхан сэтгэлд чинь сэв суувал мессеж бичээрэй, аргадая.
Хэзээ нэгэн цагт та намайг санавал залгаарай, би очъё...

Сэтгэлд минь гуниг төрвөл, чам руу л би яръя.
Сэм сэмхэн дуслах нулимс гарвал, чамд л би хэлье.
Сэв сууж зүрх минь шархалбал, чамд л би бичье.
Сүүдэртээ даарч ганцаардвал, чам руу л би залгая,
Тэр цагт чи урьд нэгэн удаа тавьж байсан саналаа
Эргэн нэг санаарай...

Инээмсэглэл...

2009-02-10T09:23:00.000-08:00

- Ямар ч байсан найз минь smile байна шүү, за? ажил гэж шантралгүй, амьдрал гэж гутралгүй инээмсэглэж байгаарай, за? ямар ч байсан би гэдэг хүн энд байгаа тохиолдолд чамайг инээмсэглүүлж байна, за? найз гэдэг, би гэдэг хүн чамайг байнга инээмсэглүүлнэ, за?

- Тийм үү, чамд баярлалаа, чамайг энд байгаа цагт уйдахгүй л юм байна. Үнэнийг хэлэхэд, хичнээн ядарсан, аль эсвэл хичнээн бие тавгүй байсан ч,... ямар ч хүний хувьд,... чиний smile,.. тухайн хүнийг nice болгож чаддаг хүчтэй,.. Яагаад юм бол бүү мэд ээ, чамайг smile-лэхэд би бас дагаж smile-лэдэг. Чи их хүчтэй smile-тай. Чиний smile-н эсрэг хүн хичнээн эсэргүүцээд нэмэргүй аяндаа л дагаж smile-лэдэг,..

- Чамд үргэлж smile-ж байх нь их зохидог. Түүнээс өөрөөр байх ёсгүй. Байж ч болохгүй.

- Smile-гүй байх тэр л агшныг минь чи л дандаа олоод харчих юм. Бусад нь огт анзаараагүй байхад,... Тэр үед чиний анхаарал халамж надад урам хайрладаг, бас зориг оруулдаг... Хүн бүрт энэхүү smile-аа бэлэглэж тэдэнд урам зориг хайрлаж nice болгож яваарай,... Бас энэ бол чиний бусдыг өөртөө татах хамгийн хүчтэй зэвсэг юм шүү... найз минь...

Ингэнэ чинээ огт санасангүй

2009-02-10T09:15:00.000-08:00

Үнэхээр инээдтэй юм. Ингэнэ чинээ огт санасангүй. Санамсаргүй зүйлс хичнээн их тохиолдоно вэ? Нэг бодлын үнэхээр инээдтэй ч нөгөө бодлын дэндүү эмгэнэлтэй. Бодол санааг нь уншиж болдогсон бол хилийн цаанаас ч байсан уншихсан. Дотор нь юу байгаа нь их сонин санагдаж байна. Ороо бусгаа орог саарал уу?, одод тэнгэрийн гэрэл гэгээ юу?, ... Өмнө нь гэрэл гэгээ ер нь байл уу?... огт санахгүй байх чинь, бараг байгаагүй юм болов уу... Нэг удаа ч болов гэрэл цацарч байгаагүй юм байна шүү... Хоёрдмол амьдралынх уу,.. эсвэл амьдралын нугачааных уу... Ноён нуруугаа хугалсан ч нүүр улайхыг мэддэггүй, эсвэл ичгүүр сонжуургүй зангынх уу... Дэндүү эрээ цээрээгүй, үл итгэм зан, өрөөсгөлөөр бүгдийг хардаг зэрэг нь түүний үнэн бүгдийг харах ертөнцийн мэлмийг нь хааж орхижээ.

Мэргэн шовгор

2008-11-20T21:54:00.000-08:00

Түшээт хаан аймгийн Мишиг гүний хушуунд Мэргэн Шовгор гэж их мэргэн хүн байсан гэдэг. Ардын засгийн эхний үед Их Хүрээнээс хоёр лам Мэргэн Шовгорыг юм мэддэг мэддэггүйг үзэх гэж очиж гэнэ. Өвөл цаг байж. Хоёул их даарч явж гэнэ. Нэг нь <<Шалгаж магадлах маань ч гайгүй, хамар тулсан тостой сүүтэй цай ууж нэг дулаацах юмсан>> гэжээ. Нөгөө нь хэлжээ: <<Залуу сайхан эхнэртэй юм гэдэг. Түүнийг нь харах юмсан>> гэжээ. Тэгээд Мэргэн Шовгорынд ороод мэндэлжээ. Нутаг усыг асуусны дараа Мэргэн Шовгор хэлжээ: <<Тостой цай уух гэсэн та энэ зүүн гэрт ор. Эхнэрийг минь үзэх гэсэн нь жаахан хүлээ. Их удалгүй ирнэ>> гэжээ. Хоср лам шалгахаа болиод их биширч шавь орсон гэдэг шүү.
Бас тэр нутгийн нэг хүн Мэргэн Шовгорыг шалгах гэж худгийн ёроолоос нэг чулуу, уулын оргилоос нэг чулуу аваад Шовгорынд очиж асууя гэж: <<Энэ бол хоёр газраас авчирсан чулуу юм. Аль газар нь нутаглавал зохимжтой байна? Үзэж хайрла>> гэж гэнэ. Мэргэн Шовгор худгийн чулууг барьж үзээд <<Энэ газарт гэр чинь багтах юм бол нутаглаж болно>> гэжээ. Нөгөө чулууг үзэж <<Энэ газарт гэр чинь тогтох юм бол мөн нутаглаж болно>> гэжээ.
Бас нэг хүний эхнэр өвдөж гэнэ. Хадаг даалимба хоёрыг авахуулаад нэг хүнийг гуйж: <<Мэргэн Шовгорт энэ хадаг даалимба хоёрыг өгөөд өвчтэй эхнэрийн тухай аврал асууж ир>> гэж явуулжээ. Тэр зарсан хүн нь замдаа даалимбыг аргалын бүтээлэгний доогуур шургуулаад Мэргэн Шовгорынд очиж хадгийг бариад асууж гэнэ. Мэргэн Шовгор хадгийг аваад хэлж гэнэ. << Тэр өвчтэй хүн чинь гайгүй юм байна. Удахгүй зүгээр болно. Харин та хурдхан явалгүй горьгүй. Таны аргалын бүтээлэг доогуур шургуулсан даалимбыг одоо үхэр идчих гэж байна. Одоо сэжүүрээс нь нэг ухаагч үнээ зулгааж байна>> гэжээ. Өнөөх хүн яаран очсон чинь нэг ухаагч үнээ даалимбаны сэжүүрээс ам хиртэй идчихээд байсан гэдэг.
Аймаар мэргэн байгаа биз...

Би түүнийг мэддэг, бас мэддэггүй

2008-06-22T21:56:00.000-07:00

Тэр их гомдомхой...
Гэхдээ гомдсоноо нуудаг
Нуухдаа тэр дуугүй болчихдог
Эсвэл тэр дуу муутай, цөөхөн үгтэй болчихдог
Гэхдээ л би түүний гомдсоныг нь мэддэг.
Тэр их тэвчээртэй...
Түүнийг яаж ч хүлээлгэсэн
Тэр ирэн иртэл л хүлээдэг
Уурлаж, хэдэн үг хэлэхэд ч
Уцаарлаж бухимдаад байдаггүй
Түүнийг тэвчээртэйг нь би мэддэг.
Тэр их сайхан сэтгэлтэй...
Уйлж суухад минь аргаддаг
Уйтгарлаж суухад минь хөгжөөдөг
Урам хугарсан үед минь зоригжуулдаг
Туслаач гэхэд тусалдаг
Түүний сайхан сэтгэлтэйг би мэддэг.
Тэр их ухаалаг...
Гэхдээ тэр их даруухан
Харин тэр их зориг муутай
Гэхдээ л хүлээцтэй
Түүний ямар хүнийг би мэддэг
Тиймдээ ч би түүнийг хайрладаг
Түүний ямар хүсэлтэйг би мэддэг
Тиймдээ ч би түүний хүсэл биелээсэй гэж хүсдэг
Түүний ямар мөрөөдөлтэйг би мэддэг
Тиймдээ ч би түүнд сайн сайхныг хүсдэг.
Гэвч би нэг л зүйлийг л ойлгодоггүй...
Тэр хэзээ ч энэ тухайгаа хэлж байгаагүй...
Бас асуусан ч гэсэн хариулж байгаагүй юм...

Дагдан хулгайч

2008-06-20T02:27:00.000-07:00

Манай Мишиг гүний хошууны баруун залгаа их шавийн нэг отог байсан юм. Богдыг хаан ширээнд сууснаас хойш тэр отгийнхон их омогтой боллоо. Хэрэг зарга болоход тэд нар буруу ч зөв болж, зөв ч зөв болдог боллоо. Хошууны хүмүүс тэднээс айдаг байлаа. Тэр отгийнхон улам гаараад бүгдээрээ шахам хулгай хийдэг боллоо. Хавь ойрын хошуу айлын морь малыг бараг ил шахуу хөөгөөд явчдаг боллоо. Энэ айхтар хулгайч нарын тэргүүн нь Дагдан гэдэг хүн байлаа. Хулгай луйвар хоёроор Дагдангийнх баяжлаа. Дагдан, Мэргэн Шовгор гэдэг нутагтаа их нэр хүндтэй ламыг шүтдэг байжээ. Мэргэн шовгор томоотой, мэргэн, ид шидтэй лам байсан. Тийм хир нь тэр муу хулгайчийг харж хамгаалдаг байсан юм. Мэргэн шовгор нэг өдөр Дагданд хэлжээ: Дагдаан, Чи ер нь хулгай зэлгий хийхээ боливол дээр байх аа. Сум ер нь булцуундаа хүрлээ шүү. Чамайг дааж тээхэд одоо хэцүү боллоо шүү, гэжээ. Дагдан, За гэсэн боловч хулгай луйвраа хийгээд л байжээ. Нэг өдөр нутгийн баруун захын Тэрмээс уулын баруунтаа нутаглаж байсан төвд ламын 2 морийг хулгайлаад авчихжээ. Тэр лам бол уг нь монгол хүн, Төвдөд олон жил суусан учраас төвд лам гэж нэршсэн лам юм. Төвд лам морийг нь Дагдан авчихлаа гэдгийг мэдээд Гэсэрт сэржим өргөөд л байжээ. Тэгсэн чинь өнөөх Дагдан ар өвөр тийшээ таталдаж ойчоод үхлүүд хэвтэх болжээ. Тэгэхлээр морьтой хүн яаралтай Мэргэн Шовгорт явуулж, Амь авар гэжээ. Мэргэн Шовгор ном уншаад замаг буугаар Дагдангийн зүг буудаж гэнэ. Дагдангийн өвчин гайгүй болжээ. Үүнийг Төвд лам дуулаад нэг шавийгаа Мэргэн Шовгорт явуулжээ. Тэгэхдээ хэлжээ: Чи хүүхээ Мэргэн Шовгорт очоод Дагдан үхчихлээ гэж хэл, гэж гэнэ. Тэр шавь нь хэлж: Багш минь, Дагдан үхээгүй, харин өвчин нь гайгүй болж байгаа гэнэ билээ. Би яаж худал хэлэх вэ? гэж. Багш нь хэлжээ: Дагдан нас өнгөрчихлөө, гэж Мэргэн шовгорт худал хэлчихээд ир, Зүгээр, гэж. Шавь нь аргагүй Мэргэн Шовгорынд дахиад очиж гэнэ. Шовгор гэртээ сууж байна гэнэ. Ламбугай, Дагдан гуай нас барчихлаа гэж гэнэ. Яана гэнээ, Арай ч үгүй байгаа, нээрээ юу? гэж асуужээ. Нээрээ гэж хэлчихээд хурдхан тэднийхээс мордож гэнэ. Замд нь нэг морьтой хүн ширүүн давхиж яваад мориноосоо ойчлоо гэнэ. Хажуугаар нь гарах юм уу гэснээ хүнийг мориноосоо ойчоод байхад туслахгүй, арай ч аягүй юм уу гэж бодоод морий нь бариад ойчсон хүн дээр нь очсон чинь Дагдангийн дүү Шарав байж байна. Ууц өвдөөд байна, гээд арай гэж босож байна. Түүнийг моринд нь мордуулж өгчээ. Тэр Шарав Мэргэн Шовгорт Дагдангийн амийг авар гэж гуйх гэж яваа юмсанжээ. Тэгж бид хоёрыг мунгинаж байх завсар хойноос нь бас нэг морьтой хүн давхиж ирээд Дагдан өнгөрчихлөө, гэжээ. Тэгээд тэр хоёр Мэргэн Шовгорт Дагдангийн тухай айлтгасанд, Би түүнд хэлж байсан юм аа, сум булцуундаа туллаа шүү гэж. Хүний үгэнд орохгүй болохлоор одоо яана гэх вэ, Ийм боллоо. Хойт сүнсий нь бодохоос биш яах вэ, гэж байсан гэдэг. Дагданг нас барсанд бид цөмөөрөө баярлаж байсан юм. Түүнийг Мэргэн Шовгор аврах гээд Төвд лам түүнийг цааш нь харуулах гээд тэгж мөргөлдөж байсан юм даа. Чадалтай улс урьд Монголд байсан юм шүү.

Түншийн өрийг төлсөн нь

2008-06-20T01:52:00.001-07:00

Манай хошууны ноён
Мангуу тэнэг амьтан
Малтай газрын ноён гэж нэг аваад
Манжийн хааны хүргэн гэж нэг аваад
Хошуу цэргийн захирал гэж нэг аваад
Хуаран цэргийн жанжин гэж нэг аваад
Чуулган даргын тушаал гэж нэг аваад
Чухал цагийн алба гэж нэг аваад
Төр засгийн зарлиг гэж нэг аваад
Түмэн настны Лүндэн гэж нэг аваад
Түншийн пүүсэнд түм лангийн өртэй болж гарлаа
Төлөх гэж төмөр дөрөө сэтэртэл
Төр тамга элэгдтэл, зар бичиг явуулж
Зарлага элч давхиулж ядаад
Хошуу отгоор нь хувааж ядаад
Хувь хөрөнгөнд нь оноож ядаад
Өрхийн тоогоор тулгаж ядаад
Өглөгийн эзэнд бадарлаж ядаад
Адаг сүүлд нь ахиж бодохоор болоод
Арван отог, дөрвөн гоцгоос намайг томилжээ.
Данжаадын пүүсэнд өр бодохоор
Далан худалч би бас л явах боллоо
Түншийн пүүсэнд өр бодож
Түм лангийн ханхайд сууж
Дансан дээгүүр тоо харж
Дарсан газар нь цэг хатгаж
Бичсэн нэгийг нь мэтгэж үзээд
Бэхтэй цаасыг нь норгож үзээд
Данжаадыг нь хөөргөж нэг үзээд
Дансчныг нь түйргэж нэг үзээд
Бодох тутам зөрүү гаргаж
Болно гэхээр болохгүй гэж зөрсөөр байгаад
Хорь хоног, хоёр шөнө нойргүй хонуулж
Хэлэлцээ нийлсэнгүй гэж хэрүүл үүсгээд
Хэрхэвч төлөхгүй гэж маргаан дэгдээв
Хэрэв самуураад байвал
Хээр гарч сэлүүхэн газар тавтайхан бодъё гэж
Данжаадад нь хэлэв
Дараах өдөр нь данжаад нь дансчингаа аваад
Аглаг хээр гарч, ахин сайн бодохоор явлаа.
Тэгэхээр нь би гэртээ очиж хонины олгойд цус дүүргэж
өвөртөө хийгээд тэдэн дээр очлоо
Данжаад гуай дансаа бодон бодсоор байгаад эцэст нь хүргээд
- Түм лан дүйлээ гэж хашгирав
- Тэглээ яг түм лан болжээ
За тэгэхлээр данжаад минь түүнийг чинь ертөнцөд хамгийн үнэтэй ховор эрдэнэ өгч төлье авах уу? гэж асуухад,
- Юу ч байсан хамаагүй авнаа... гэж данжаад хэлэв.
- За тийм бол ертөнцөд хүнээс илүү үнэтэй эрдэнэ байдаггүй болохоор түм лангийн чинь үнэнд түнтгэр хөх толгойгоо тушаана даа гээд хутгаа суга татан авч хэнхдэг рүүгээ шааж олгойтой цусаа хагалан гоожуулж үхэтхийн унав.
- Ай яаж болноо Түм лан хамаагүй лаа гээд данжаад гуай данс сэлтээ шидэж орхиод учир нажиргүй зугатаан арилав.
Дараа нь би сэмхэн босч өрийн дансыг шатаагаад явлаа. Хэд хоносны дараа Түншийн пүүсээр орвол данжаад ийн өгүүлрүүн :
- Түм лангийн өрнөөс болоод түнтгэр хөх толгойгоо тушаагаагүй бол чи Далан худалчтай даан ч адилхан хүнээ? гэж асуулаа.
- Хөөрхий муу Далан худалч хүний муугаар үхсэн гэнэ билээ
Арьяавал мааны бадны хум, сайн заяанд төрөх болтугай.
Тэгээд юу болов данжаад гуай гэж асуухад :
- Түүнээс хойш би түм лан гэхлээр толгой өвдөж, түнтгэр хөх толгой гэхлээр дотор муухай болдог болсоон шүү. Түүнийг битгий яриваа, гэх билээ.
Манай хошуу өрнөөсөө үүрд салж магнай хагартал баярлахдаа Далан худалч, далан удаа үхсэн ч амьд хэвээрээ байна гэж нотолсон юмаа.

Амбан ноёныг алгадсан нь

2008-06-20T01:29:00.000-07:00

Эрт урьд нэгэн цагт юмсан
Хулгана жилийн намрын эхэн
Сарын шинийн гурваныг
Хутагт лам ширээнд суусан
Хувьтай сайн өдөр гэж
Хурсан буяны дээж гэж
Хураасан малын хишиг гэж
Хүрээний амбанд айлтгал гэж
Есөн цагаан бэлэг хүргэхээр
Дайчин бээсийн хошуунаас
Далан тэмээ ачаатай
Даа хүрээний амбаныд
Далан худалч би хүрч ирсэн юм
Ачаа хөсгөө буулгаж
Амбан ноёнд хишиг хүртээж
Агт морь, атан тэмээ
Ам цагаан хонь, алт мөнгө
Амттан идээ, архи дарс
Аль байдаг есөн цагаанаа бариад
Алба багасгаж, элч цөөтгөхийг гуйж
Айлчин гийчний ёсоор бууж билээ.
Амбан ноёнд хүн гэгдэж
Албан ёсонд зочин гэгдэж
Архи дарс, амттан идээгээр дайлуулж
Аятайхан тав хонолоо
Бид ч явах боллоо
Амбан ч царайгаа хувилгав бололтой
Бэлгийн хариуг дараа өгнө
Бичиг захиаг хошуу ноёнд чинь хүргэнэ гэж хэлээд
Биднийг хоосон гаргалаа.
Бэлэг хүргээд хоосон буцах муу ёр гэж
Манай нөхөд дургүйлхэв
За тэгвэл есөн цагааныхаа хариуд
Амбан ноёныг нэг алгадвал яанаа гэж
Би тэдэнд хэллээ
Хэрэв амбан ноёныг алгадвал
Чиний бөндгөр чинь амбан ноёны
Үүдэн дээр үүрд өлгөөстэй байх болно
гэж манайхан ам алдав
За тэгвэл Далан худалч дийлэх нь үү
Даа хүрээний амбан дийлэх нь үү
Үзнэ дээ гэж би ам өчиг тавив.
Маргааш өглөө нь маш эрт босч
Амбан ноёны үүдэн дээр сахин
Сууж байтал Амбан ч гараад ирлээ
Би ч тасхийлгээд авлаа
Амбан ноён ч газар үхэдхийн унав
Албат нар нь ч бужигналдаж эхлэв
Элээ яалаа, халаг хоохой энэ тэр болцгоов
Амбан ноён арай хийж өндийгөөд
Ай чи яаж байнаа? гэж асуув
Тэгэхлээр нь би ийн хэлрүүн
- Өршөөгөөрэй, эзэн тэнгэр минь
Би гэдэг хүн, архаг өвчнөөр
Арван жил өвдөөд эм дом
Эмч сувилагч элдэв дээдээр
Аргалаад эдгэсэнгүй болохоор нь
Эрхэм мэргэдээс асуувал
Тэнгэр алгадвал чиний энэ өвчин
Эдгэнэ гэж хэлсэн юмаа
Гэтэл над шиг
Муу заяат, мухар толгойт
Усан нүдэт, цусан зүрхтэд
Тэнгэр яахин олдох билээ
Арга буюу таныг, манжийн хаан
Эзэн тэнгэрийн хүү тэнгэрлэг
Язгуурт их тэнгэр хэмээн
Алдаршсан болохоор таныг л
Алгадахаас өөр аргагүй боллоо
Уучилж хайрлана уу? гэхэд
Манжийн амбан ийн хэлрүүн
- Чамдаа ч би тэнгэр нь тэнгэрээ
Өвчин чинь эдгэх болтугай
Өш хонзон байхгүй болохоор
- Хамаагүй ээ явбаа гэж хэллээ
- Эзэн тэнгэр минь ингэж намайг
Баярлуулах гэж дээ, одоо та бид
хоёр өглөг авлага, өш хонзон байхгүй
болохоор та ч морилж үз,
Би ч явъя даа гээд гарч одлоо
Тэгээд намайг хүрээ амбанд хүргэсэн
Есөн цагаан бэлгэнийхээ хариуд
Амбан ноёныг алгадсан тухайг манай
Нутгийнхан сонсоод чиний алга
Есөн цагаанаас үнэтэй болжээ гэж үнэлсэн юм
Ингэж би амбан ноёнд алга буулгаж
Явсан толгой доо ...

Богд ламд бараалхсан нь

2008-06-20T01:11:00.000-07:00

Урьд нэгэн цагт манай нутагт
Нэрд гарч, зард тарсан
Гахай жилийн зуд болж
Ганц морьтон нь
Гар хоосон болж
Гаднаа хоньтой нь
Ганзага мэрэх юмгүй үлдэж
Хувин цайлгах сүүгүй
Хусуур дуугаргах хусамгүй
Хусран үнээнд цайхгүй
Хурган сүүлэнд мөлжүүргүй болтол
Хаврын хавсарга үлээж
Хамаг олон нь өлсгөлөн болж
Хал үзэж, халуун чулуу долоох үед
Хаан эзнээс өршөөл гуйж
Хайр тэтгэм горьдон залбирч
Өргөх бичиг үйлдэн зохиож
Эрдэнэ далай вангийн хошуунаас
Элч зарлагаар намайг илгээж билээ.
Далан худалч давиран цогиод
Даагатай гүүгээ даргиулан шогшоод
Даа хүрээнд хүрээд ирлээ.
Далай вангийн хошуунаас
Далан долоон зовлон тоочихоор
Далан худалч ирсэн гэнэ гэж
Богд лам сонсоод
Бодол болж сууснаа
Албат нараа цуглуулаад
Арга мэх зохиоё гэж
Ам нийлж ярилцаад тохирч гэнэ.
Далан худалчийг бараалхаж ирэхэд
Нүдээ боож сохор болоод
Нүүрээ будаж эхнэр болоод байцгаая.
Далан худалч ирээд
Богд лам нь аль болохыг
Бодож олох хэцүү
Тааж мэдэх бэрх болоод
Танилгүй мухардахад нь
Богд ламаа болгоосонгүй
Буруу хүнд бараалхав гэж
Буцааж явуулъя гэж хэлэлцээд
Олбог тойрон оль сохор
Танхим тойрон таг сохор болоод сууцгааж гэнэ.
Далан худалч түүнд яаж хуурагдах аж даа.
Богдын ордонд ортол
Боодолтой сохор ч нэг хэсэг байлаа
Болохоо байсан сохор ч нэг байлаа
Болно гэж өөрөө дурласан сохор ч нэг байлаа
Богдыг дуурайсан бодолгүй сохор ч бас байлаа
Арваад сохорын аль сохрыг тэр гэх үү
Адгийн сохор амар байна уу? гээд
Хадгаа гаргаж, бичиг өргөдлөө барив
Оль сохруудын дундаас
Оногдсон сохор нь Богд өөрөө байлаа
Боодолтой сохрууд нь босоод явахад
Богд лам нь үлдээд хоцорлоо
Тэгэхлээр нь би ийн хэлрүүн:
Хувь заяа минь дутаж
Хошуу нутаг минь хоосроход
Хутагт лам маань бас
Сохор байдаг байна шүү
Одоо яана даа! гээд
Орь дуу тавьж гарлаа.
Тэгтэл богд лам ичсэндээ болоод
Энэрэл өршөөлийн зарлиг буулгаж
Энэ хошууг есөн жил дараалан
Албан гувчуур, авлага цэтгэрээс
Тайлсан тухай, тамгатай бичиг өгч
Намайг адислан гаргалаа
Ингээд би нутаг хошуундаа
Баяртай, бараатай хүрч ирээд
Богд ламын боодолтой нүдийг далимдуулж
Бошгын албанаас чөлөөлөгдсөнөө ярихад
Боллоо далан худалч минь
Богдыг үүнээс илүү яаж чадахав гэсэн юм даа.

Далан худалчийн үлгэрүүд, Бадарчингийн инээдэмт паян

2008-06-19T23:11:00.000-07:00

Монгол ардын аман зохиол бол өргөн баян агуулгатай, хошин шог утгатай байдгийг монгол хүн бүхэн мэддэг, мөн унших ч дуртай байдаг. Би ч мөн адил дуртай. Бага байхад минь аав маань надад үлгэрийн ном их авч өгдөг байж билээ. Гэхдээ нэгийг нь ч уншиж өгч байгаагүй . Их дуугайдуу хүн байсан. Тэгээд л бодвол тэдгээр номыг уншиж өгөх үүрэг ээжид маань оногддог байсан байх аа. Орой унтах болохоороо нөгөө бүх номнуудаа томоос нь жижиг хүртэл орныхоо хажууд өрөөд тавьчихдаг. Тэгээд л нэг нэгээр уншуулж байгаад унтдаг байсан гэж ээж маань хэлдэг юм. Тэр бүхнээс би зөвхөн өрж тавьсан байсан номнуудаа л их сайн санадаг. Гэтэл би өөрөө л өрсөн юм билээ л дээ.Тэдгээр номнуудын нэг нь энэ <<Далан худалчийн үлгэрүүд, Бадарчингийн инээдэмт паян>>. Энэ номыг уншиж дууссан хирнээ дахиад л уншина. Ерөөсөө салж чаддаггүй байж билээ. Тиймдээ ч өнөөг хүртэл хадгалж явдаг байх. За энэ яахав, яриандаа халж байх шиг байна. Та бүхнээсээ хүлцэл өчье. Одоо гол зүйл рүүгээ оръё. Энэ бүх үлгэр, хошин шог яриаг хүргэж байгаа хүнийхээ үгийг юуны өмнө сонсох хэрэгтэй байх гэж бодож байна. Зохиогч Д.Сүрьяа:
Аливаа улс гүрэнд байдгийн нэг адил төр хямарч олон түмний амьдрал доройтоход ард түмэн, түүнийг хошин шог яриа, аман үлгэрээр шүүмжлэн, инээдэм тохуу болгож байдгаас манай монгол түмэн маань хазайсангүй. Энэ нь XVIII, XIX зууны үед маш өргөн түгэн тархсан. Учир юу гэвэл, энэ үед манжийн булаан эзлэгчдийн дарлал туйлдаа хүрч түүний өмнө бялдуучлан явагч лам, ноёд, тайж, түшмэл болон хятад худалдаачин, мөнгө хүүлэгчид монгол орноор дүүрч, авилгаач, тонуулч, этгээдүүд ард олныг үл хайрлан мөлжиж, дарлан зовоож байсан болохоор нутаг орноосоо дайжиж олон дээгүүр тэнүүчлэн явж, энэхүү бурангуй ёсыг эсэргүүцэгчид бас цөөнгүй байжээ. Тэдгээрийг тэнэмэл бадарч, худал ярьж явдаг далан худалч хэмээн нэрлэснийг далим болгож, ард түмэн тэднийг ярьсан болгож янз бүрийн хошин шог зохион ярьсаар энэ зууны эхэн хүртэл аман зохиолын хэлбэрээр дэлгэрсэн гэж үздэг. Харин эдгээр амнаас ам дамжин уламжлагдан ирсэн аман зохиолыг түүвэрлэж эмхэтгэж, бичиж, хэвлэсэн нь энэ зууны тавиад оныг хүртэл огт байсангүй.
<<Далан худалч Бэлэн Сэнгэ>> гэдэг чухам тийм бодит хүн байв уу гэвэл одоогоор тийм баримт хараахан олдоогүй. Гэтэл төв ба зүүн халхад <<Балан Сэнгэ>> гэж ярих нь дийлэнх байдаг бол баруун халхад ихэвчилэн <<Бэлэн Сэнгэ>> гэж ярих нь элбэг тохиолдоно. Үүний учир шалтгаан юу вэ? гэвэл монгол хэлэнд <<Бэлэн зэлэн, Балан цулан>> гэдэг холбоо хоёр үг нэг утга санаатай хоёр өөр хэллэг учир алинаар нь ч ярьж болдог бололтой. Иймээс бэлэн зэлэн, цэцэн цэлмэг үгтэй хүний дүр байдлаар <<Бэлэн Сэнгэ>> гэж нэрлэсэн бололтой. Гэтэл өвөрлөгчийн хошуудад бас <<Балган Сэнгэ>> гэж ярих нь элбэг учирна. Энэ нь ч бас байж болон зүйл бөгөөд балаг таригч гэсэн үгнээс гаралтай. Балган Сэнгэ буюу Балагт Сэнгэ хэмээн аль муугаар нэрлэх гэсэн оролдлогоос үүссэн бололтой. Гэтэл заавал Сэнгэ гэдэг нэр ямагт байдаг нь ямар учиртай вэ? гэвээс энэ нэр энэтхэгийн санскрид үг бөгөөд уг чанартаа <<байхгүй хоосон>> гэсэн утгатай болохоор тэгэж нэрлэсэн байж болох талтай юм.
Тэрчлэн монголын баруун аймгуудад <<Бадарч, Бадарчин>> нэртэй хүн элбэг байдаг болохоор үлгэр яригчид ах дүүсийнхээ нэрээр хэлэхгүйг хичээж <<Бадарч хүнийгээ>> Баадай хэмээн нэрлэдэг ёс буй учир энэ түүвэрт Бадарчин Баадай хэмээн нэрлэж уг үлгэрийн баатар болгож өгүүлсэн байна.
Сонирхон уншигч эрхэм та бүхэн таалан соёрхож, өөрт тань ийм хошин шог өдий төдий үлгэр байвал харамгүй нэмэрлээрэй.

Тэр ингэж хэлсэн...

2008-06-19T01:08:00.000-07:00

Та сонс доо, таны цээжин дотор нэгэн амь буй
Түг түг түг түг
Нэгэн хэмнэлээр цохилж байна уу
Тэгвэл таны зүрх эрүүл тайван байна
Гэвч тэр үргэлж ийм байдаггүй
Тэр заримдаа уйлж, заримдаа инээж, бас уурлаж
Тэр ч бүү хэл заримдаа тэр бас айдаг
Түүний инээх нь сайхан, уурлах нь аймшигтай
Харин уйлах нь өхөөрдмөөр боловч
Айх нь өрөвдмөөр...
Хүн өөрөө л ийм, түүнийг дагаад зүрх ч мөн адил
Инээх үедээ эрч хүчийг, урам зоригийг олж авдаг бол
Уурлах үедээ өвчин зовлон, стрессийг л олж авдаг, тэгвэл
Уйлах үедээ гомдол, ухаарал
Айсан үедээ гэмшилийг мэдэрдэг.
Тэр амьдарч бас үхдэг
Тэр бүхнийг ойлгож бас мэдэрдэг
Түүнд эрүүл амьдрах л сайхан байдаг
Тэр нь
Түг түг түг түг
Нэгэн хэмнэл
Хэмнэлийн түргэн цохилт түүнд
Таалагддаггүй, бас удаан цохилт
Тэр хүйтэнд дургүй
Халуунд дуртай, гэхдээ 36,5 градуст
Тэр үүнийг л ойлгуулахыг
Ийм л байхыг хүсдэг...гэнэ лээ

Чин сэтгэлийн яриа...

2008-02-18T20:24:00.000-08:00

-Чи юунд итгэж найдаж ингэж байгаа юм бэ?
-Юм юманд л найдаж итгэж...
-Тэгээд үр дүн гарна гэж бодож байна уу?
-Гарна л гэж бодож байна.
-Тэгээд чи хэдий болтол үр дүн гарна гэж найдах гэж байгаа юм бэ?
-Бүх л хугацаанд...
-Тэгээд чиний хувьд энэ бүх л хугацаанд найдаж байгаагийн чинь үр дүн нь юу байх ёстой юм бэ?
-Бүх л юм байна...
-Тийм олон зүйл байгаа юм уу?... надад чамд өгч чадах тийм олон зүйл байхгүй шүү дээ...
-Тийм... Байгаа л гэж бодож байна...
-Чи тэгээд надаас юу авахыг хүсэж байгаа юм бэ?
-Хэлээд хүлээж авахгүй биз дээ...
-Тэгж бодож байгаа юм бол яагаад найдаад суугаа юм бэ?
-....

Өнөөдөр гэгээн хайрын өдөр....

2008-02-13T18:35:00.000-08:00

Сэтгэл гэгэлзээд л, энэ өдөр нэг л биш ээ... хэ хэ, За энэ яахав, уул нь валентины өдөр гэж бодоод блог дээрээ хайрын шүлэг үлдээе гэж бодсон юм аа. Энэ өдрийн хамгийн эхний мэндчилгээ болж ирсэн шүлэг байгаамаа. Надад маш их таалагдсан. Уншихаар өөрийн эрхгүй сэтгэл уяраад л явчих юм билээ... хэ хэ.. За та бүхэндээ толилуулъя. Таалагдана гэж найдаж байна.

Зөвхөн нэрийг чинь сонсоход шүлэг мэт сонсогддог
би чамд тийм л хайртай
Зүүдээ манахад чи ирвэл мөнхөд сэрэхийг хүсдэггүй
би чамд тийм л хайртай
Зөн совин муугаар татахад хамгаас түрүүнд чамд зовнидог
би чамд тийм л хайртай
Зөөлөн амьсгаа чинь чихэнд шүргэхэд хорвоог мартдаг
би чамд тийм л хайртай
Хэн нэгний гар хацарыг чинь иллээ гэж зүүдлээд сэрээд зүүд байсанд баярладаг
би чамд тийм л хайртай
Хэзээ ч би чиний дэргэд байж чадна гэж үнэнээсээ амалдаг
би чамд тийм л хайртай
Халуун нулимсыг чинь гараараа нь биш зүрхээрээ арчдаг
би чамд тийм л хайртай
Хайргүй гэдэгийг чинь мэдсээр байж хүлээн суудаг
би чамд тийм л хайртай...

Буруугүй шүү дээ...

2008-02-13T02:28:00.000-08:00

Утас дуугарлаа.
-Байна уу?
-Хаана байгаа юм бэ? /ихэд ууртай дуу гарлаа/
-Гадаа явж байнаа. /гайхлаа/
-Яагаад утасаа авахгүй байгаа юм бэ? /бас л ууртай л дуу.../
-Харин гадаа явж байгаа болохоор сонссонгүй. /сандарч эхэллээ/
-Хэнтэй явж байгаа юм бэ? /бүр ч ууртай дуу.../
-Нэг найзтайгаа явж байнаа, гэрийнхээ ойролцоо /айж түгшиж эхэллээ/
-Ямар найз, эрэгтэй юм уу, эмэгтэй юм уу? / аймшигтай дуу... бүр чангарлаа/
-.... /аймаар уурласан, хардсан ийм асуултуудаар дарсан дуунаас айсандаа юу ч дуугарч чадсангүй/ утасаа тасаллаа.
Утас дахиж дуугарсангүй.
Найзаасаа салаад гэртээ харилаа.
Сэтгэл айдсаар дүүрэн. Тайвширч чаддаггүй ээ,
Халуун цай уугаад ч нэмэр алга.
Орондоо орлоо, унтаж чадаагүй юм.
Тэр өдрийг хүртэл хэнээр ч ингэж хэлүүлж, асуулгаж байсангүй. Аймаар л байдаг юм байна. 9-р сарын 30
Утсанд мессеж ирлээ....

Бодрол

2008-02-13T02:16:00.000-08:00

Өрөөнд нам гүм
Хааяахан тогших гарын товчлуур
Чаг чаг хийх бугуйн цагны чимээ
Чихэнд сонсогдоод л...
Уйтгартай ч юм шиг, харин ч сайхан ч юм шиг,
Цаг харлаа, 3 өнгөрч байна
Юу хийх ёстой билээ, аа тийм энийг дуусгана
Цаг харлаа, 4 өнгөрч байна
Кофе уумаар байх чинь, халууныг шүү
Хүмүүс ороод л, гараад л, яриад л, сонсоод л,
Цаг харлаа, 5 өнгөрч байна
Удахгүй ажил тарах нь ээ, ажлаа дуусгалгүй горьгүй нь
Цаг харлаа, 7 өнгөрч байна
Өнөөдөр биш байжээ, харамсалтай л юм, магадгүй маргааш л байх, одоо ч харий даа...

Бодрол

2008-02-13T02:09:00.000-08:00

-Өнөөдөр нэг л зэврүүн байх чинь,
-Даараа юу?
-Харин тийм ээ, жихүүдэс хүрэх шиг
-Юм өмсөх үү?
-Үгүй ээ, хэрэггүй, харин дэргэд минь суугаач, мөрийг чинь түшье, дургүйцэхгүй биз дээ?
-Яалаа гэж дээ, /суув./
-Гоё юм ярих уу?
-Юу ярих уу?
-Юу ч яах вэ? Эсвэл зүгээр л чимээгүй сууж бодол болох уу?
-Яасан ч яахав, чиний л хүслээр болог.
-Тэгвэл хоёулаа, чив чимээгүй жаахан сууяа...
-Тэгье..

Бодрол

2008-02-13T02:01:00.000-08:00

Цонхоор харлаа.
Замаар машинууд, хашааны хажуугаар хүмүүс хөлхөлдөнө.
-Тэд хаашаа явж байгаа юм бол....
-Асуух уу?
-Харин ээ, хэрэг байна уу даа, Мэдээж нэг газар очих л гэж байгаа байх.
-Чи явахгүй юм уу?
-Хаашаа?
-Тэдэнтэй адил хаа нэг газар руу...
-Яах гэж тэр билээ?
-Мэдэхгүй ээ,
-Харин ээ.....
Замаар машинууд, хашааны хажуугаар хүмүүс хөлхөлдөнө.
Цонхны цаана ийм л дүр зураг...

Өдрийн тайлан

2008-02-03T04:41:00.000-08:00

Саяхан захирал маань 2007 оноо ажлын тайлангаа бичиж өг гэдэг юм байна. Тэгсэн яг бичих гээд суусан чинь юу бичихээ мэддэггүй ээ... хэ хэ үнэн инээдтэй... Бүтэн жил юу хийснээ санадаггүй, тэгсэн мөртөө их л завгүй ажилласан байх юм.

Эхлээд өдөр тутам хийсэн болоод хийдэг ажлаа бодлоо, байнга л давтагдаж байдаг болохоор санахад төвөггүй л байлаа. Өдөр болгон хийгддэг ажил үүргийн дагуух хуваарь маань сарын ажлын өдрүүдээр өөр өөрийн хийгддэг тогтмол өдрүүдтэй, тэр л цикл сар болгон давтагдаад л, давтагдаад л...

Зарим нэг онцгой саруудаар нэмэлт ажлууд гарч ирдэг, бас нэмж хэд хэдэн газартай хамтран ажилласан байх юм. Санаанд орсон бүхнээ алдахгүй нь тулд тэмдэглээд л байлаа. Тэгсээр таван хуудас болчихлоо. Одоо найруулж бичих л үлдлээ.

Тэгсэн бодоод байх нээ, тэр 5 хуудсыг захирал хараад уншихаас залхуу нь хүрэх байхдаа гэж бодогдлоо. Бусад хүмүүсийнх 1-2 хуудас тайлан болсон байсныг нь ширээн дээр нь байхад нь харсан юм л даа. :)

За тэгээд цааш нь тайлангаа яаж найруулах вэ гэдэг асуудалтай тулгарлаа. Найруулга маань нэг л олигтой болдоггүй ээ, зарим газар нь агуулга давтагдаад байх шиг санагдаад, тэгсэн хирнээ анхаарал нэг л төвлөрч өгөхгүй л ... Орхисон нь дээр байсан

Зүгээр л тэмдэглэл

2008-02-03T04:27:00.000-08:00

Жил гэдэг харвасан сум шиг л хурдан юм аа, нэг л мэдэхэд 2007 он өнгөрөөд 2008 он эхэлж байдаг. Саяхан л 2007 он гарч шинэ жил тэмдэглэж байсан санагдах юм. Ингээд бодохоор энэ 2007 он тэгтлээ завгүй, ажил ихтэй ажлын ундарга болсон жил байсан юм болов уу даа.
Олон л үйл явдал ар араасаа хөврөн үргэлжилсэн байх юм.
Харин энэ 2008 он ямар жил болж өнгөрөх бол?
Бас л ажлын уу, эсвэл өөрийгөө хөгжүүлэх жил болов уу? эсвэл хүрээгээ тэлэх жил юм болов уу? эсвэл амьдарлын гараагаа эхлэх жил юм болов уу?
Ер нь л жил болгон өөр өөрийн голчилсон үйл явдалтай байдаг бололтой. За аль нь ч байдаг бай, ямар хамаа байна, тэртэй тэргүй амьдрал маань үргэлжилж, шинэ сонин үйл явдлуудаар дүүрэн л байх байх, тэгээд ч сониуч зантай маань холбоотой болов уу гэж бодогдохоор хийж үзэхсэн, мэдэхсэн, энэ яадаг юм бол, яагаад ийм байдаг юм бол гэсэн өчнөөн л олон асуулт, үл мэдэх зүйлүүд байна. Тэр бүгдийгээ нэг нэгээр нь, бага багаар хийж бас мэдэж авна даа... :)

Сонголт...

2008-02-03T04:11:00.000-08:00

Сонголт... Хүн яагаад заавал сонголт хийх болдог юм болоо... Амьдралынхаа туршид шүү.. Тэгээд бүр шийдвэр гаргах тоолондоо энэхүү сонголтыг хийж байдаг. Шийдвэр нь зөв ч болсон бай, буруу ч болсон бай өөрөө л сонгосон сонголт учраас эргээд харамссан ч гэсэн бага шаналдаг юм шиг ээ.
Заримдаа сонголт хийсээр байгаад ядрах ч шиг. Яамаар ч юм бэ дээ, гэж бодогдох үе олон л тохиолдох юм, үнэндээ заримдаа би зугтчихдаг, сонголтоос шүү дээ... инээдтэй байгаа биз?
Зугтлаа гээд асуудлаа шийдэгдгүй нь бага зэрэг харамсалтай, түр зуур цаг хугацаа хожсон л хэрэг болдог. Хэсэг хугацааны дараа нөгөө асуудлууд эргээд л ургаад гараад ирдэг. Заавал шийдэхгүй бол чамтай зууралдаад л зунгааралдаад л... удаахын бол бүүр ч сэтгэлийн дарамт болж стресс болох нь энүүхэнд.
Гэтэл шийдвэр гаргахдаа бусад хүчин зүйлүүдийг харгалзах хэрэг гардаг. Зөвхөн нэг талыг хараад шийдчихээр нөгөө талаас заавал нэг эсэргүүцэлтэй тулгардаг. Миний саналыг эсрэг тал хүлээж авахгүй өөрийнхөөрөө зүтгээд байхаар би ч гэсэн өөрийнхөөрөө зүтгэмээр санагдчихдаг. Бие биенийхээ эсрэг хүсэл сонирхолтой хоёр талын нэгэн шийдэлд хүрнэ гэдэг нь үлгэр бололтой дог оо...

Гудамжаар би алхах дуртай...

2007-10-08T19:08:00.000-07:00

Гудамжаар би алхах дуртай
Гуниг туссан сэтгэлээ онгичин
Өнгөрсөн бүхнийг ирээдүйтэй холбон
Өөрөө өөртөөн зэмлэл хүлээлгэн
Гудамжаар би алхах дуртай…

Хүүхэд гэдэг ийм л хөөрхөн...

2007-10-07T22:52:00.000-07:00

Бяцхан охин эсвэл хүүгийн инээмсэглэлийг хараад хэн ч өхөөрдөхгүй байж чаддаггүй билээ. Тэдний гэнэхэн багахан сэтгэлд энэ хорвоо тэр чигтээ хайлан уусах шиг л санагддаг...

Ингээд блогтой боллоо доо...

2007-10-07T22:32:00.000-07:00

Өнөөдөр яагаад ч юм блогтой болмоор санагдлаа. Өмнө нь Баялагаа маань надад хэлж байсан ч тийм ч их сонирхоогүй юм аа. Харин сүүлийн үед нэлээн хэдэн хүмүүсийн блогтой нэтэд тааралдаад зүгээр ч юм уу гэж бодох болсноос өөрийн блогыг нээх санаа төрлөө л дөө... Ажил ихтэй болохоор тэр болгон их анхаарал тавьж чадахгүй байж магадгүй л дээ.. Гэхдээ зүгээр ээ, зөвхөн минийх л юм чинь дээ... :)
Хүний амьдралд баяртай, гунигтай янз бүрийн л үйл явдал тохиолддог. Тэр болгонд хүний сэтгэл нэгийг мэдэрч нөгөөг ойлгож байдаг... Үүний адил би ч мөн адил...