Twilght - Бодлоос гардаггүй ээ...

Өмнө нь, Twilight гэдэг киног цус сорогчдын тухай гэж ойлгон аймшгийн кино үзэх дургүй болохоороо нэг их тоолгүй өнгөрдөг байлаа. Дараа нь дүү нар маань, "гоё кино" гэдэг тодотголыг урд нь зүүчихээр нь тийм л юм байх даа гэж бодоод л өнгөрсөн. Харин ойрын хэд хоног ТВ-ийн сувгуудаар тэр кино дараалан давтан гарч байгаатай таараад санамсаргүй байдлаар хэд хэдэн удаа үзчихсэн чинь тэнд аймшгийн гэхээр юм нэг их байсангүй, харин ч хайрын тухай их сайхан кино байж. Бодох тусам хүн яаж цус сорогчтой хамт байж болдог байнаа,... гэж бодохоор нэг л аймаар. Гэвч байж боломгүй санагдах тэр хил хязгаарыг давж гарсан хайрын тухай зохиолч бодож гаргаж ирсэн нь үнэхээр гайхмаар. Үүнийг оюун ухаандаа төсөөлөн бий болгож зохиогоо болов уу, аль эсвэл ямар нэгэн эх үүсвэрээр олж авсныгаа тийнхүү цаасан дээр эмхлэн буулгаа болов уу. Хамгийн гол нь энэ кинонд өгүүлэх хайр үнэхээр сэтгэлийн утсыг хөглөж, өөрийн эрхгүй тэр хайранд уяран, мөнхүү эмээх зэрэгцсэн. Цаашилбал юу болох бол гэсэн уншигчийн хөтлөгдөх сэтгэл байдаг шиг ямар үйл явдал болох бол, яах бол, Белла үнэхээр цус сорогч болох болов уу, Эдуард ганц амьд яваагийнхаа учир утга болсон хайртай бүсгүйгээ өөрийн уйтгарт аймшигт ертөнцдөө үнэхээр оруулах болов уу, Жакобын хайр Беллаг эргүүлэн татаж чадах болов уу гээд л мянга мянган бодол санаа толгойд эргэлдэж шимтэн суухдаа сэтгэл догдлоод л... Белла Эдуардыг сонгосон мэт харагдах боловч эцэст нь Жакобыг сонгохоор шийдэж магадгүй ч юм шиг, Эдуард түүнийг хүлээн зөвшөөрөн хүний ертөнцөд нь хүний амьдралын аз жаргалаар амьдруулахын тулд Жакобтай явуулах ч юм шиг санагдана. Эдуардын хүйтэн гар, хүйтэн үнсэлт, хүйтэн тэврэлт... Жакобын халуун амьсгаа, халуун бие, дулаан харц... нэг зүйлийн 2 туйл мэт. Белла яг дунд нь зогсоно. Тэр зүрх сэтгэлдээ 2 залууг ялгаагүй чухал хүн гэдгийг мэднэ. Тэр хэнийг нь сонгох бол... Төгсгөлийн ангийг нь үзэхээрээ л...

Хорвоо өөрөө их сонин, элдэв зүйл байдаг бололтой байдаг. Хараагүй, үзээгүй ч тэдгээр зүйлсийн тухай ихийг сонсож, уншиж байсан. Хүн-чоно, цус сорогчид үнэхээр байдаг болов уу...

Юм бүхэн өөрийн цаг хугацаатай

Их эрт мэдсэн хирнээ ойлгоогүй, тэгсэн хирнээ үйл явдлаас эрт байсан, гэхээр хэдий харсан ч гэсэн тухайн зүйл амьдарлын маань нэг хэсэг болох нь зайлшгүй байсан, мөн өөрийн болох цаг хугацаатай байсан гэсэн үг байх нь ээ.

Хэрвээ би ойлгож мэдээд болох зүйлийн эхлэлийг тавилгүй чигийг өөрчилсөн бол юу болсон байх байсан бол, Өнөөдөр өөр өнцөгөөс өөр үйл явдлыг хараад байж байх байсан юм болов уу,...

Цаг хугацаа хүний сонголт, шийдвэр гаргалтаас хамаарч тийм олон салааг цацдаг юм байх даа,... тухайн нөхцөл байдалд хэдэн сонголт, гарц байгаагаас хамаарч төдий хэмжээний цацраг үүссэн байдаг гэж үү...

Ямартаа ч болох юм болох цагтаа л болдог байх нь...

Өчигдөр шөнө...

Өчигдөр шөнө гэнэтхэн би нэг зүйлийг ойлголоо. Харамссан дурдатгалаа хөврүүлж байгаад харамсахгүй байж болох байсныг... "Урьдаас хэлж өгөөд байхад би гэж тэнэг юу ч ойлголгүй, ямар сонин юм бэ гэж бодоод явсан байдаг" гэж өөрийн эрхгүй дуу алдлаа. Үнэхээр надад хэлсэн, би ч харсан байгаа юм. Ой тойнд маань суутал, тогттол нь харуулсан шүү дээ. Ээ тэнэг гэж... яачихсан дүүрсэн толгой гэхээрээ иймхэн юмыг ойлгоогүй байдаг байна аа. Чиний үнэт эрдэнийг булаагаад аваад байхыг нь хараад байж хожмоо тэр үнэт эрдэнээ зүгээр өг гэхэд нь өгчихсөн байх юм. Даан ч дээ, тэгээд дараа нь араас нь харамсаж өөрөө өөрийгөө зүхэн суух гэж. Болдог бол бурхнаас буцааж өгөөч гэж гуйж байдаг. Бүх зүйл болдогоо болоод 1 жил, түүнээс ч өмнө бүр 2 жилийн хугацаа өнгөрчихөөд байхад шүү... тэнэг тэнэг дэндүү тэнэг...

Хойших бүх зүйл дээр үүнийг анзаарч байхаас, эргэж дахин харамсахгүйн тулд, тэгвэл харуулсан бусад бүх зүйлс хэзээ нэг өдөр биелэлээ олох нь ээ... Тэгвэл дараагийнх нь Нараагийн тухай байх нь... уул нь одоогийн байдлаар авч үзвэл тэр зүйл биелэх нь юу л бол доо, чадахгүй зүйл гэмээр санагдаад байна даа. Сонин л хэрэг... Харж байя...

Зөн совин

... Ямар нэг шалгалт... Юуных гэдэг тодорхойгүй... Нэг л нэг тийм бүрхэг, мэдэхгүй зүйлийн талаар, хичээл юм уу гэхээр 10-н жилийн хичээл биш, их сургуулийн ч биш, гэхдээ л нэг анги танхимд хүмүүсийн хамт... Голын эгнээний эхнээсээ 2 юм уу 3 дахь ширээнд... Шалгалтын материалаа эхнээс нь хийж байна. Хийгээд дууслаа гээд эргүүлтэл тэнд өөр олон асуултууд, хариулахад их хүнд юм аа. Яаанаа гээд сандарч байтал хугацаа дуусаж материалаа хураалгах болсон байна. Ерөнхийд нь материалаа хартал хариулах ёстой асуултуудын ердөө л 40%, юу хийж амжсангүй, олигтой дүн авахгүй нь дээ,.. гэж бодон аргагүй шалгалтын материалаа хураалгалаа...
...Нэг өрөө, анги танхим биш, багш нарын өрөө юм уу гэхээр бас л биш, гэхдээ тэнд хэн ч алга, харин шалгалтын материалууд ил, өөрийнхөөгөө хайлаа,.. тэрхэн хоромд залуухан багш эмэгтэй инээмсэглэсээр орж ирж байна,.. Тийм ч муу хүн биш юм аа... Тэрээр юу хийж байгааг маань сайн ойлгож байгаа бололтой, шалгалтын материалыг маань гаргаж өгснөө инээмсэглэсэн хэвээр бусад материалыг аваад цааш одов. Бага зэрэг гайхаж зогссоноо материалаа харвал буруу бүхнийг минь зөв болгож зассан хирнээ тавьсан дүн нь онц гэж байна. Энэ л хамгийн хачирхалтай нь.../2010.05.17/

Бодрол

Нэг өдөр чи уйлж болно, дараагийн өдөр нь гуниглаж болно, тэрний дараагийн өдөр нь инээж болно. Энэ бүхэн нэг өдөр биш, үргэлжилж явж байгаа биз дээ... Тэр чинээгээр амьдрал сайн муу, зовлон жаргалаар ээлжилж л байдаг. Хүнд хэцүү үе бүхний дараагаар чамд сайн сайхан бүхэн ирнэ гэдэгт итгэ. Итгэх ч хэрэгтэй. Угаасаа ч ирэх болно, яагаад гэвэл аливаа юм эргэж ээлжилдэг юм гэж хэлсэн шүү дээ...

Бодрол

- Өнөөдөр сэтгэл санаа гэж авах юм алгаа. Өглөөнөөс хойш л зөвхөн нэг л хүнийг бодлоо. Бодоод л бодоод л. Хачин юм аа, өмнө нь ерөөсөө ингэж байгаагүй байж, сүүлийн үест ингээд байдаг болчихож. Энэ ер нь хүний муухай сэтгэлийнх байх аа. Лам залах гээд олдохгүй болохоор нь буцахдаа бумба зална гэгчийн л юм болж байх шиг. Тэгээд бодохоор муухай байгаа биз дээ... Төсөөлөөд л ургуулаад л хийсвэр бодолд автаад л, яах гэж ингэж байна вэ?
- Яах гэж үү, тэрийг ойлгоход амархан. Саяхан чи хүнд хууртаж хаягдсанаасаа болж сэтгэлээр унаж, өөрөө өөрийгөө хүндэтгэх сэтгэлээ гээсэн хэрэг. Түүнээсээ болж ганцаардаж шаналсандаа өөрийгөө өрөвдөж урьд нь огт тоодоггүй байсан тэр хүн рүүгээ хандархаж байгаа хэрэг.
- Энэ тэгээд буруу юу? Хамгийн гол нь зөвхөн энэ л хүн надад халуун дотно сэтгэлээр хандаж анхаарал халамж тавьж дэмжиж тусалж байсан юм гэдгийг яагаад ч юм гэнэт л ойлгосон. Энэ салалтаасаа үүдээд чухам яагаад ийм байдалд хүрсэн тухайгаа, бас ийм байдалд орохгүй байх боломжтой байсан эсэх тухайгаа, хүний амьдралын нарийн нандин, болох болохгүй бүхнийг ойлгож мэдэрч байгаагаа, уулзаж байсан залуусын хандлагын талаар, чухам яг хэн нь үнэхээр хүн байж вэ гэдэг талаар эргэцүүлэн бодож үзлээ. Тэгээд өнөөг хүртэл хэн үлдэв гэж эргээд үзэхэд ганцхан энэ хүн л үлдсэн байна. Бусад нь хаа байна вэ гэвэл бүгд зам замаа хөөжээ. Магадгүй би хэтэрхий бардам, ихэмсэг байх л даа. Х-гийн хэлж байснаар... Гунхсан нэг нь намайг тоохгүй, гутлаа чирснийг нь би тоохгүй гэж Н-гийн хэлдэг үг ч бас ер нь бол намайг хэлсэн юм шиг. Хэдий Н ингэж хэлдэг ч гэсэн... Тийм ээ, би өөрийн сэтгэлдээ төсөөлөн бий болгосон тэр л ханхүүгээ хайсан. Тэр ханхүү маань тэдгээр залуусын аль нь ч биш байсан. Харин би тэдгээрт ханхүүгээ тохируулах гэж оролдсон. Гэвч энэ маань үр дүнгүй болж бүгд эцэст нь үл ойлголцлоор дууссан. Зарим нь бол харин ашиглах бодол агуулж байсан. Тэр нь дэндүү харамсалтай...
- Тэгвэл чи тэднээс салсан нь сайн хэрэг биш үү? Юунд нь ингэж шаналсан юм бэ?
- Юу гэвэл энэ бүхнийг үзэж туулж мэдэрч сэтгэлээ заавал өвтгөж шаналах ёстой байсан л юм байх даа..л гэж...
- Амьдралыг зөвхөн ганц талаас нь хараад байж болохгүй, бүх талаас нь мэдрэх л хэрэгтэй гэдгийг л чамд ойлгуулах гээд байгаа юм байлгүй дээ. Сайнтай муутай нь.
- Надад таалагдахгүй л байна. Энэ бүхний эцэст миний зүрх сийчүүлсэн самархай эд шиг л болж хоцорлоо. Сайхан зүйл юу ч алга. Итгэл найдвар юу ч үлдсэнгүй. Болно доо ч гэсэн бодол төрөхгүй байна. Зөвхөн өөрөө өөрийгөө зүхэж суух өрөвдөх сэтгэл л үлдэж дээ...
- Зүхэх тусам чи хурцлагдах ёстой. Хурц иртэй болж хуу татан зүсэх хэрэгтэй, тэд нарыг. Тэд чамд хэрхэн хандсандаа харамсаж амаа бариг. Үүнээс хойш түүнээс цааш чи хэн бүхнээс илүү ухаалаг байж тоглоомыг тоглодог биш харин дүрмийг зохиодог хүн нь байх хэрэгтэй. Өөрөө хүүхэлдэй болох биш, тэднийг хүүхэлдэй болго.
- Чадах болов уу даа, надад одоо ямар ч эрч хүч алга, аль хэдийнээ бүгдийг нь алдаж... Гэхдээ хичээе, ийм байдалтай байгаад баймааргүй байна. Бас энэ бүхнээс залхаж байгаа болохоор илүү өөр зүйлийг мэдэрмээр байна. Хиймээр байна. Гэрэл гэгээг л мэдэрмээр байна. Зорилго тэмүүлэлтэй амьдармаар байна. Бусдын адил аз жаргалыг хүсэж байна. Энэ бүхнийг хаанаас олж болохыг би мэднээ...

Бодрол

Итгэл, мухардал, цөхрөл... Түүний хязгаарт гарч үзжээ. Гэвч огт таалагдсангүй, тэнд юу ч алга, хов хоосон л байна. Нэг л нэг тийм хүйтэн, даардас хүрмээр, сүүдэрлэг ертөнц. Эцэс төгсгөлгүй зовлон, уйтгар гуниг, харуусал, эзэнгүй цөл шиг нам гүм, амирлангуй, энэ бүхнийг хэрвээ эхлэлээс нь төгсгөл хүртэл нь томъёолбол, гэхдээ бурхны шашны сургаалаар... энэ бол... үйлийн үр, шалтгаан, үр дагавар...

Бодрол

2010.03.09

Зүүд үү, төсөөлөл үү,.. Төсөөлөл бодитой болох тохиолдол бий юу? Эсвэл энэ зөн билэг үү? Зарим тохиолдолд бодит байдлаас төсөөлөлөө ялгаж салгахад хүнд юм аа. Ийм явдал болсон билүү эсвэл зүүдэлсэн билүү, аль эсвэл төсөөлөл дэх ертөнцийн маань үйл явдал уу. Яаалаа... нэг л санахгүй байх чинь, эсвэл төсөөлөл маань бодит мэт сэтгэгдлийг төрүүлж байна уу? Энэ бүхэнд би төөрчихлөө. Би өөрөө өөрийнхөө дотоод ертөнцдөө төөрчихлөө... /нэлээд хэсэг хугацаанд ганцаараа бодол болон суув. эцэст нь.../ Харанхуйд биш гэрэлтэйд төөрсөн нь юутай завшаантай. Гэвч замаа олох хэрэгтэй. Яаж тэр билээ...?

Аль эсвэл би галзуурч байна уу?, оюун санаа минь хов хоосон ч юм шиг, эсвэл бүүр эрээвэр хураавраар холилдоод тэр гэхийн тамтаггүй болчихов уу, юу юм болоо,... Би "би"-гийн ертөнцөөс халиад гарчихлаа. Уул нь би чинь "би" дотроо байх ёстой байтал би хүрээнээс гарчиж. Хов хоосон би л оршиж байна,...

Инээмсэглэл...

- Ямар ч байсан найз минь smile байна шүү, за? ажил гэж шантралгүй, амьдрал гэж гутралгүй инээмсэглэж байгаарай, за? ямар ч байсан би гэдэг хүн энд байгаа тохиолдолд чамайг инээмсэглүүлж байна, за? найз гэдэг, би гэдэг хүн чамайг байнга инээмсэглүүлнэ, за?

- Тийм үү, чамд баярлалаа, чамайг энд байгаа цагт уйдахгүй л юм байна. Үнэнийг хэлэхэд, хичнээн ядарсан, аль эсвэл хичнээн бие тавгүй байсан ч,... ямар ч хүний хувьд,... чиний smile,.. тухайн хүнийг nice болгож чаддаг хүчтэй,.. Яагаад юм бол бүү мэд ээ, чамайг smile-лэхэд би бас дагаж smile-лэдэг. Чи их хүчтэй smile-тай. Чиний smile-н эсрэг хүн хичнээн эсэргүүцээд нэмэргүй аяндаа л дагаж smile-лэдэг,..

- Чамд үргэлж smile-ж байх нь их зохидог. Түүнээс өөрөөр байх ёсгүй. Байж ч болохгүй.

- Smile-гүй байх тэр л агшныг минь чи л дандаа олоод харчих юм. Бусад нь огт анзаараагүй байхад,... Тэр үед чиний анхаарал халамж надад урам хайрладаг, бас зориг оруулдаг... Хүн бүрт энэхүү smile-аа бэлэглэж тэдэнд урам зориг хайрлаж nice болгож яваарай,... Бас энэ бол чиний бусдыг өөртөө татах хамгийн хүчтэй зэвсэг юм шүү... найз минь...

Ингэнэ чинээ огт санасангүй

Үнэхээр инээдтэй юм. Ингэнэ чинээ огт санасангүй. Санамсаргүй зүйлс хичнээн их тохиолдоно вэ? Нэг бодлын үнэхээр инээдтэй ч нөгөө бодлын дэндүү эмгэнэлтэй. Бодол санааг нь уншиж болдогсон бол хилийн цаанаас ч байсан уншихсан. Дотор нь юу байгаа нь их сонин санагдаж байна. Ороо бусгаа орог саарал уу?, одод тэнгэрийн гэрэл гэгээ юу?, ... Өмнө нь гэрэл гэгээ ер нь байл уу?... огт санахгүй байх чинь, бараг байгаагүй юм болов уу... Нэг удаа ч болов гэрэл цацарч байгаагүй юм байна шүү... Хоёрдмол амьдралынх уу,.. эсвэл амьдралын нугачааных уу... Ноён нуруугаа хугалсан ч нүүр улайхыг мэддэггүй, эсвэл ичгүүр сонжуургүй зангынх уу... Дэндүү эрээ цээрээгүй, үл итгэм зан, өрөөсгөлөөр бүгдийг хардаг зэрэг нь түүний үнэн бүгдийг харах ертөнцийн мэлмийг нь хааж орхижээ.

Өнөөдөр гэгээн хайрын өдөр....

Сэтгэл гэгэлзээд л, энэ өдөр нэг л биш ээ... хэ хэ, За энэ яахав, уул нь валентины өдөр гэж бодоод блог дээрээ хайрын шүлэг үлдээе гэж бодсон юм аа. Энэ өдрийн хамгийн эхний мэндчилгээ болж ирсэн шүлэг байгаамаа. Надад маш их таалагдсан. Уншихаар өөрийн эрхгүй сэтгэл уяраад л явчих юм билээ... хэ хэ.. За та бүхэндээ толилуулъя. Таалагдана гэж найдаж байна.

Зөвхөн нэрийг чинь сонсоход шүлэг мэт сонсогддог
би чамд тийм л хайртай
Зүүдээ манахад чи ирвэл мөнхөд сэрэхийг хүсдэггүй
би чамд тийм л хайртай
Зөн совин муугаар татахад хамгаас түрүүнд чамд зовнидог
би чамд тийм л хайртай
Зөөлөн амьсгаа чинь чихэнд шүргэхэд хорвоог мартдаг
би чамд тийм л хайртай
Хэн нэгний гар хацарыг чинь иллээ гэж зүүдлээд сэрээд зүүд байсанд баярладаг
би чамд тийм л хайртай
Хэзээ ч би чиний дэргэд байж чадна гэж үнэнээсээ амалдаг
би чамд тийм л хайртай
Халуун нулимсыг чинь гараараа нь биш зүрхээрээ арчдаг
би чамд тийм л хайртай
Хайргүй гэдэгийг чинь мэдсээр байж хүлээн суудаг
би чамд тийм л хайртай...

Өдрийн тайлан

Саяхан захирал маань 2007 оноо ажлын тайлангаа бичиж өг гэдэг юм байна. Тэгсэн яг бичих гээд суусан чинь юу бичихээ мэддэггүй ээ... хэ хэ үнэн инээдтэй... Бүтэн жил юу хийснээ санадаггүй, тэгсэн мөртөө их л завгүй ажилласан байх юм.

Эхлээд өдөр тутам хийсэн болоод хийдэг ажлаа бодлоо, байнга л давтагдаж байдаг болохоор санахад төвөггүй л байлаа. Өдөр болгон хийгддэг ажил үүргийн дагуух хуваарь маань сарын ажлын өдрүүдээр өөр өөрийн хийгддэг тогтмол өдрүүдтэй, тэр л цикл сар болгон давтагдаад л, давтагдаад л...

Зарим нэг онцгой саруудаар нэмэлт ажлууд гарч ирдэг, бас нэмж хэд хэдэн газартай хамтран ажилласан байх юм. Санаанд орсон бүхнээ алдахгүй нь тулд тэмдэглээд л байлаа. Тэгсээр таван хуудас болчихлоо. Одоо найруулж бичих л үлдлээ.

Тэгсэн бодоод байх нээ, тэр 5 хуудсыг захирал хараад уншихаас залхуу нь хүрэх байхдаа гэж бодогдлоо. Бусад хүмүүсийнх 1-2 хуудас тайлан болсон байсныг нь ширээн дээр нь байхад нь харсан юм л даа. :)

За тэгээд цааш нь тайлангаа яаж найруулах вэ гэдэг асуудалтай тулгарлаа. Найруулга маань нэг л олигтой болдоггүй ээ, зарим газар нь агуулга давтагдаад байх шиг санагдаад, тэгсэн хирнээ анхаарал нэг л төвлөрч өгөхгүй л ... Орхисон нь дээр байсан

Зүгээр л тэмдэглэл

Жил гэдэг харвасан сум шиг л хурдан юм аа, нэг л мэдэхэд 2007 он өнгөрөөд 2008 он эхэлж байдаг. Саяхан л 2007 он гарч шинэ жил тэмдэглэж байсан санагдах юм. Ингээд бодохоор энэ 2007 он тэгтлээ завгүй, ажил ихтэй ажлын ундарга болсон жил байсан юм болов уу даа.
Олон л үйл явдал ар араасаа хөврөн үргэлжилсэн байх юм.
Харин энэ 2008 он ямар жил болж өнгөрөх бол?
Бас л ажлын уу, эсвэл өөрийгөө хөгжүүлэх жил болов уу? эсвэл хүрээгээ тэлэх жил юм болов уу? эсвэл амьдарлын гараагаа эхлэх жил юм болов уу?
Ер нь л жил болгон өөр өөрийн голчилсон үйл явдалтай байдаг бололтой. За аль нь ч байдаг бай, ямар хамаа байна, тэртэй тэргүй амьдрал маань үргэлжилж, шинэ сонин үйл явдлуудаар дүүрэн л байх байх, тэгээд ч сониуч зантай маань холбоотой болов уу гэж бодогдохоор хийж үзэхсэн, мэдэхсэн, энэ яадаг юм бол, яагаад ийм байдаг юм бол гэсэн өчнөөн л олон асуулт, үл мэдэх зүйлүүд байна. Тэр бүгдийгээ нэг нэгээр нь, бага багаар хийж бас мэдэж авна даа... :)

Сонголт...

Сонголт... Хүн яагаад заавал сонголт хийх болдог юм болоо... Амьдралынхаа туршид шүү.. Тэгээд бүр шийдвэр гаргах тоолондоо энэхүү сонголтыг хийж байдаг. Шийдвэр нь зөв ч болсон бай, буруу ч болсон бай өөрөө л сонгосон сонголт учраас эргээд харамссан ч гэсэн бага шаналдаг юм шиг ээ.
Заримдаа сонголт хийсээр байгаад ядрах ч шиг. Яамаар ч юм бэ дээ, гэж бодогдох үе олон л тохиолдох юм, үнэндээ заримдаа би зугтчихдаг, сонголтоос шүү дээ... инээдтэй байгаа биз?
Зугтлаа гээд асуудлаа шийдэгдгүй нь бага зэрэг харамсалтай, түр зуур цаг хугацаа хожсон л хэрэг болдог. Хэсэг хугацааны дараа нөгөө асуудлууд эргээд л ургаад гараад ирдэг. Заавал шийдэхгүй бол чамтай зууралдаад л зунгааралдаад л... удаахын бол бүүр ч сэтгэлийн дарамт болж стресс болох нь энүүхэнд.
Гэтэл шийдвэр гаргахдаа бусад хүчин зүйлүүдийг харгалзах хэрэг гардаг. Зөвхөн нэг талыг хараад шийдчихээр нөгөө талаас заавал нэг эсэргүүцэлтэй тулгардаг. Миний саналыг эсрэг тал хүлээж авахгүй өөрийнхөөрөө зүтгээд байхаар би ч гэсэн өөрийнхөөрөө зүтгэмээр санагдчихдаг. Бие биенийхээ эсрэг хүсэл сонирхолтой хоёр талын нэгэн шийдэлд хүрнэ гэдэг нь үлгэр бололтой дог оо...

Хүүхэд гэдэг ийм л хөөрхөн...

Бяцхан охин эсвэл хүүгийн инээмсэглэлийг хараад хэн ч өхөөрдөхгүй байж чаддаггүй билээ. Тэдний гэнэхэн багахан сэтгэлд энэ хорвоо тэр чигтээ хайлан уусах шиг л санагддаг...

Ингээд блогтой боллоо доо...

Өнөөдөр яагаад ч юм блогтой болмоор санагдлаа. Өмнө нь Баялагаа маань надад хэлж байсан ч тийм ч их сонирхоогүй юм аа. Харин сүүлийн үед нэлээн хэдэн хүмүүсийн блогтой нэтэд тааралдаад зүгээр ч юм уу гэж бодох болсноос өөрийн блогыг нээх санаа төрлөө л дөө... Ажил ихтэй болохоор тэр болгон их анхаарал тавьж чадахгүй байж магадгүй л дээ.. Гэхдээ зүгээр ээ, зөвхөн минийх л юм чинь дээ... :)
Хүний амьдралд баяртай, гунигтай янз бүрийн л үйл явдал тохиолддог. Тэр болгонд хүний сэтгэл нэгийг мэдэрч нөгөөг ойлгож байдаг... Үүний адил би ч мөн адил...